Αγαπητά μου παιδιά, αναρωτιέμαι γιατί να υπάρχει αυτός ο καταστροφικός τρόπος αντίδρασης από μέρους σας, τη στιγμή που υπάρχουν χίλιοι άλλοι τρόποι να «διαμορφώσετε» την κοινωνία, όπως την ονειρεύεστε; Αναρωτηθήκατε αν καραδοκούν άλλοι, να πάρουν την προσωπική αφανή πορεία σας, για να επωφεληθούν; Αναρωτιέστε αν ο τρόπος αντίδρασής σας φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα; Τα βάζετε με το κράτος; ΝΑΙ, κάνει και λάθη πολλές φορές, αλλά δείξτε του, με τον τρόπο σας, να πορευτεί στο σωστό δρόμο!

Βλέπετε την πορεία αυτών που ηγήθηκαν στο Πολυτεχνείο και σκοπεύετε να γίνετε όμοιοί τους; Να γίνετε όμοιοι στις αγωνιστικές θέσεις τους για την καλύτερη παιδεία στην Ελλάδα και όχι όμοιοι στις μετέπειτα παχουλές τσέπες τους, που είναι παράδειγμα προς αποφυγή και κατάπτυστο!!! Άλλα τα χρόνια τα σημερινά κι άλλα πριν σαράντα πέντε χρόνια, ο τρόπος επικοινωνίας είναι διαφορετικός, βγείτε στα Μέσα Ενημέρωσης, μορφωθείτε να αναγεννήσετε την Ελλάδα σαν μετέπειτα επιστήμονες, προστατέψετε το χώρο εργασίας σας, δώσετε ώθηση στους καθηγητές σας, δείξετε ότι είστε ανώτεροι των προηγούμενων και διαμορφώσετε ένα άλλο τρόπο αντίδρασης και αποτελέσματος με επιχειρήματα και προτάσεις για αναβάθμιση και όχι με σηκωμένη τη γροθιά και την καταστροφή!

Τι κατάφερε το Πολυτεχνείο; Να διώξει τη χούντα; Όχι αγαπητά μου παιδιά. Η χούντα έπεσε ένα χρόνο μετά από την ημέρα του Πολυτεχνείου, με την καταστροφή της Κύπρου, μετά την πραγματοποίηση των ονείρων και επιδιώξεων των δυτικών δυνάμεων. Αυτό, εν τέλει, κατάφερε να δημιουργήσει μετέπειτα μόνο αργόσχολους με παχυλές τσέπες, να καθοδηγούν τον λαό για ίδιον όφελος, με τα παχυλά επίσης και άκαπνα λόγια κι όχι με την πορεία και το παράδειγμα τους.

Τόσοι και τόσοι «αγωνιστές» παρέλασαν από κυβερνητικές θέσεις, τι άλλαξε για τον πολίτη; ΤΙΠΟΤΕ!!! Αυτοί που ήταν αληθινοί μπροστάρηδες πέθαναν, ή χάθηκαν από τη ντροπή τους, για τα βήματα αυτών που επωφελήθηκαν καταστάσεις. Οι «αγωνιστές» του καναπέ, οι του εξωτερικού, αυτοί πήραν μετέπειτα διοικητικές, βουλευτικές, υπουργικές θέσεις, επίτροποι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με αποδοχές που δεν τις φαντάζεται ο απλός κατακρεουργημένος πολίτης αντί να αγωνιστούν γι’ αυτόν!!! Δεν νοιάστηκαν καθόλου γι’ αυτόν τον ταλαιπωρημένο άνθρωπο, αυτοί, οι «αγωνιστές», που με την μετέπειτα θητεία τους σε διοικητικές θέσεις, αντί να συμβάλουν κι αυτοί οικονομικά, του πήραν τη σύνταξη, το σπίτι, τις αξίες του, ξενιτεύτηκαν τα παιδιά του για να ζήσουν, του παρέδωσαν τη χώρα σε αλλόθρησκους, έγιναν οσφυοκάμπτες σε ξένους για μία θέση κυβερνητική!!!

Το δεύτερο που κατάφεραν στον πολιτικό πολιτισμό ήταν, ότι τα πάντα λύνονται με καταλήψεις και όχι με διάλογο. Λάβετε υπόψη σας, ότι την εποχή του Πολυτεχνείου είχες να αντιμετωπίσεις μία χούντα κι όχι μία δημοκρατία!!!

Το τρίτο που κατάφεραν είναι, να συντηρήσουν την υστεροφημία τους σαν ήρωες, για ίδιον και πάλι όφελος. Τα βλέπει ο Νικηταράς και πόσοι άλλοι ήρωες και ντρέπονται. Γι’ αυτό δεν θέλουν την ιστορία, τη θρησκεία. Γιατί, η ισονομία και κυρίως η ταπείνωση, είναι το Α και το Ω του Χριστού και εστιάζουν μόνο στο Πολυτεχνείο!!! Διαφορετικά, οι συγκρίσεις τους απαξιώνουν!

Ήμουν φοιτητής και κατά τη διάρκεια της χούντας και μετά αυτοί που είχαν εμμονές με καθηγητές έβγαλαν τα απωθημένα τους, αυτοί που ήταν χρόνιοι συνδικαλιστές ασκούσαν ακόμα και πιέσεις σε καθηγητές με το να τους βγάλουν χουντικούς αν δεν περνούσε το δικό τους! Αυτοί που το έπαιζαν αριστεροί αγωνιστές, όχι όλοι φυσικά, υποκλινόταν στην μετέπειτα «καταραμένη» δεξιά και έγιναν ακόμα και έφεδροι αξιωματικοί στο στρατό και ανώτατοι υπάλληλοι του δημοσίου! Αυτοί, παιδιά μου, πρέπει να είναι παράδειγμα προς αποφυγή και όχι να είστε μιμητές τους!!!

Μη ξεχνάτε, παιδιά μου, με την πορεία σας αυτή, γίνεστε οι καταστροφείς των χώρων που σας παρέχει η πολιτεία με τις στερήσεις των κατακρεουργημένων φορολογουμένων. Εκεί, παιδιά μου, είστε φιλοξενούμενοι και δεν είναι χώρος για κατασκευή μολότοφ και επίθεσης στην εκάστοτε εξουσία που θέλει και έχει την υποχρέωση για την απρόσκοπτη μόρφωση και ασφάλεια των παιδιών και όχι για τη διακίνηση εγκληματικών ατόμων που κινούνται μέσα στο χώρο αυτό, για να καταστρέψουν, να κερδίσουν οικονομικά καταστρέφοντας, να υποβαθμίσουν-φρενάρουν την παιδεία, τη χώρα, να επιπλέουν σαν τους φελλούς στην επιφάνεια!!!

Γι’ αυτό, παιδιά μου, δεν θέλουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια μερικοί με εμμονές. ΓΙΑΤΙ, αναρωτηθήκατε, ένας γονέας θα έστελνε το παιδί του σ’ ένα παραμάγαζο, ή σ’ ένα ιδιωτικό; Φυσικά, οι ίδιοι προτιμούν για τις σπουδές των παιδιών τους σχολείο ιδιωτικό και του εξωτερικού!!!

Αγαπητά μου παιδιά, με τα βήματα αυτά φέρνετε αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδιώκετε και στο κάτω-κάτω, τα παιδιά που αγωνίζονται για την τάξη, είναι παιδιά της διπλανής μας πόρτας, παιδιά των οκτακοσίων ευρώ, παιδιά που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία, αν παρεκτρέπονται καταγγείλετέ τους, παντού υπάρχουν όντα χωρίς παιδεία!

Πριν δύο χρόνια, αγαπητά μου παιδιά, ταξίδεψα στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, χώρες που παλιά πολλοί από εσάς τις είχατε για ίνδαλμα. ΟΥΤΕ γρατσουνιά σε δημόσια κτήρια, κτήρια που φαίνεται ότι είναι χώρος καλλιεργημένων, μορφωμένων ατόμων με παιδεία, που σέβονται την εθνική περιουσία και τους συμφοιτητές τους!!!

Όλοι περάσαμε από την εφηβεία και οι περισσότεροι από την επαναστατική μας νοοτροπία, αλλά το μόνο που πετύχαμε ήταν, να διαφυλάξουμε τις αξίες, να μορφωθούν με τις καλύτερες προϋποθέσεις οι νέοι, να προστατεύουμε τον συμφοιτητή μας, τον νέο και οι ευσυνείδητοι την εθνική περιουσία. Αυτοί που έμειναν στο παρελθόν, είναι οι καιροσκόποι που προσπαθούν να κατευθύνουν, ακόμα και να εκμεταλλευτούν την «μέθη» του νέου για τα συμφέροντά τους!

Θέλω να ζητήσω συγνώμη από τη σημερινή γενιά που καταστρέψαμε. Έχουμε όλοι ευθύνη για την κατάντια των παιδιών μας, των λεηλατημένων πολιτών, της χώρας μας, της ιστορίας της, γιατί αφήσαμε ανενόχλητους, ή και προσκυνήσαμε και προσκυνάμε ακόμα, αυτούς τους τσαρλατάνους «ήρωες» τόσα χρόνια!

Δεν υπήρξα αγωνιστής του Πολυτεχνείου, απλά παρατηρητής, αλλά μετά βλέποντας την κατάντια της «γενιάς του Πολυτεχνείου» και την επερχόμενη καταστροφή της χώρας, καυτηρίαζα τα κακώς κείμενα, με αποτέλεσμα να βρεθώ τη δεκαετία του 1980, με παιδί τριών μηνών, στο νησί των εξόριστων, την Κάσσο. Μη μου προσάψετε τον χαρακτηρισμό του ακραίου, μακριά από μένα βρίσκονται αυτές οι πράξεις και ιδεολογίες. Αγαπητά μου παιδιά, ο τόπος αλλάζει σελίδα με προσωπική εργασία, με επιχειρήματα, με έργα, με δημοκρατική συλλογικότητα και όχι με αυταρχισμό και ιδεοληψίες. Όλοι μπορούν να καταστρέψουν, αλλά λίγοι να δημιουργήσουν κι αυτούς πρέπει να έχουμε ινδάλματα!!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.