Προσδοκίες, απαιτήσεις, όνειρα, ελπίδες…

Κι όμως όλα αυτά ενώ φαίνονται πολύ όμορφα, συμβάλουν στο να μην αισθανόμαστε «ευτυχισμένοι»…

Σκεφτήκαμε ποτέ ότι αν μειώσουμε τις απαιτήσεις που έχουμε από τη ζωή, από τους άλλους, αλλά και από τον εαυτό μας,  τι θα γίνει;;;

Λοιπόν είναι πολύ απλό το θέμα… Θα είμαστε ευχαριστημένοι με τα λίγα και καλά…

Με τα αυτονόητα που ούτως ή άλλως η ζωή μας, μας τα προσφέρει απλόχερα…

Γιατί δεν μπορεί να μην ζούμε κάθε μέρα το ίδιο το θαύμα της ζωής, της ύπαρξής μας…

Γιατί δεν μπορεί να μην λάμπει πάνω από τα κεφάλια μας ο ίδιος ήλιος…

Γιατί δεν μπορεί το αεράκι που φυσάει ευεργετικά να  φυσά μόνο για τους άλλους…

Φύση,  ανθρώπινες σχέσεις, επικοινωνία,  ήλιος, θάλασσα, έχουμε τόσα πράγματα γύρω μας για να χαρούμε και να αισθανθούμε πλήρεις…

Και να λέμε και κανένα ευχαριστώ σ’ Αυτόν που μας τα χαρίζει!!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here