Αναπολώντας τις παλιές εποχές που δεν είχαμε κινητά και ίντερνετ, αναρωτιέμαι για πολλά πράγματα…

Για παράδειγμα το πώς με έβρισκαν οι φίλοι  όπου και να βρισκόμουν…

Πώς καθορίζονταν τα ραντεβού, πώς συμπίπταν οι ώρες και οι μέρες…

Ζούσαμε τότε σε άλλες διαστάσεις… Που οι φίλοι έβρισκαν ο ένας τον άλλο, όταν πραγματικά το είχαν ανάγκη…

Που οι άνθρωποι όταν ήθελαν πραγματικά να συναντηθούν το αποδείκνυαν γιατί δεν είχαν τις διευκολύνσεις τις σημερινές…

Τώρα όλα έγιναν σούπα και έχουν χάσει την αξία τους… Φτάνουν δε οι άνθρωποι στο σημείο να γίνουν φορτικοί, να καταλύσουν τα θεμελιώδη προσωπικά δικαιώματα για να επιβάλουν την παρουσία τους…

Γίνονται δεδομένοι, γιατί ξέρουμε με τη βοήθεια του διαδικτύου  ανά πάσα στιγμή που βρίσκονται και τι κάνουν…

Οι φίλοι βαριούνται ο ένας τον άλλο, οι εραστές χάνουν τη μαγεία, τα παιδιά δεν μπορούν να κρυφτούν από τους γονείς τους και το πιο λυπηρό είναι…

Ότι οι περισσότεροι έχουμε παρασυρθεί και εξυπηρετούμε την τάση αυτή που είναι εις βάρος μας…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here