Πάντα ήθελα λίγα και ήμουν ικανοποιημένη με τα ελάχιστα…

Κάποιοι αυτό το θεωρούν ανοησία…

Καθημερινά, όμως, τώρα που ζούμε καιρούς χαλεπούς…

Εγώ είμαι ικανοποιημένη…

Έρχονται στιγμές που την ώρα που έχω οποιαδήποτε μικρή ή μεγάλη ανάγκη, αυτή μου ικανοποιείται ως δια μαγείας…

Το μόνο που μπορώ και οφείλω να κάνω, είναι να είμαι ευγνώμων και να συνεχίσω με ταπεινές απαιτήσεις…

Γιατί  τα όνειρα μπορεί να είναι μεγάλα και φαντασμαγορικά, αλλά ουδέποτε μου βγήκαν αληθινά…

Στον πλανήτη του δούναι και λαβείν…

Πρέπει να ξέρεις πρώτα να δίνεις και μάλιστα όχι από το περίσσευμά σου…

Πρέπει να μην απλώνεσαι σε ξένους ουρανούς και να μην εστιάζεις λάθος…

Κι ας κυκλοφορούν άλλες μόδες, ιδέες και πρακτικές…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here