Ανακάλυψα ότι…

… Πως όταν κοιτάζεις την άδεια κατσαρόλα, εκείνη η σκασμένη δεν γεμίζει φαγητό με τίποτα. Μα με τίποτα όμως!!!

… Πως όταν τραβάς από μακριά το καλώδιο για να βγει από την πρίζα, βγαίνει! Μαζί με την πρίζα όμως!!

…Πως οι πανσέδες με –17ο C, με μπόλικο χιόνι επάνω τους κι ύστερα με πάγο, βγαίνουν αλώβητοι κι ανθισμένοι κανονικά!!! Μη χειρότερα…

… Πως όταν κάνεις δοκιμές και λες: «Ας αφήσω έξω την αλόη για να δω αν παγώνει», εκείνη παγώνει!!! Στους επίσης –17ο C. (Μετά βέβαια άμα σε κόβει, κόβεις τα παγωμένα στελέχη, αδειάζεις σ’ ένα γυάλινο βαζάκι το χυμό τους, το βάζεις στο ψυγείο κι έχεις τζάμπα κρέμα προσώπου και μάλιστα από τις καλύτερες).

… Πως όταν κοιτάζεις τ’ ασιδέρωτα, εκείνα δεν σιδερώνονται (πάνε σετ με την άδεια κατσαρόλα). Και μάλιστα ως εκ θαύματος, αυξάνονται κιόλας!!!

… Πως όταν στηρίζεις το φλιτζάνι του καφέ (γεμάτο) στο μπράτσο της πολυθρόνας, εκείνο δεν στηρίζεται!! Και μάλιστα πέφτει όχι προς το πάτωμα, αλλά προς την πολυθρόνα. Αποτέλεσμα… λερώνεται η πολυθρόνα… Μετά την καθαρίζεις μουρμουρίζοντας: «Ηλίθια, καλά που δεν σε είδε ο άντρας σου γιατί θα σε περνούσε από σαράντα κύματα». Να… σα να  τον ακούω «Καλά βρε αγάπη μου. Δεν σε κόβει καθόλου; Στέκεται το φλιτζάνι στο μπράτσο της πολυθρόνας;» Εσείς… Ναι… Εσείς… Τσιμουδιά…

…. Πως οι ανισόρροποι άνθρωποι είναι τελικά πολύ δυστυχισμένοι. Δυστυχώς αυτοί δεν το ξέρουν. Το ξέρουν όμως όλοι οι υπόλοιποι.

… Πως το αμάξι άμα δεν το βάλεις βενζίνη, αυτό σ’ αφήνει όπου βρει και ό,τι ώρα του καπνίσει. (Με κορόιδεψαν, όταν το αγόρασα. Δεν μου το ανέφεραν!!)

… Πως η Δευτέρα είναι πάντα μία χαζή ημέρα… πάντα όμως!!!

…Πως αυτόί που νομίζουν πως είναι έξυπνοι, είναι πιο χαζοί κι από τα σέσκουλα που έχουμε στον κήπο μας!! Εκείνοι πάλι δεν το ξέρουν…

… Πως όταν φοράς του φακούς επαφής κι από πάνω τα γυαλιά μυωπίας, δε βλέπεις. Τρομάζεις και… ξαφνικά νομίζεις πως έπαθες κάτι κακό. Γλαύκωμα, καταρράκτη!!!

…Πως όταν κοιμάσαι με τους φακούς επαφής και ξυπνάς το πρωί και βλέπεις μακριά και πεντακάθαρα, χαίρεσαι.. Νομίζεις πως ξαφνικά έγινε ένα θαύμα και γιατρεύτηκες από την στραβομάρα σου!!!

…Πως για να γίνω διάσημη, θα βάψω τα μαλλιά μου ξανθά, θα παρουσιάζω κάποια Χ εκπομπή, θα λέω βλακείες και θα φοράω κοντές φούστες…

…Θα σηκώνω λίγο το βυζί… εεε συγνώμη. Το στήθος, θα ρουφήξω λίγο την κοιλίτσα και ίσως ψηλώσω και δέκα πόντους!! (αν κι ένας φίλος μου που είναι οπερατέρ και γνωρίζει όλες αυτές τις κυρίες, μου λέει «Αντε καλέ, αυτές όλες σαν κι εσένα είναι. Κοντές»… (κλαίω τώρα)

… Πως όταν μας πιάνει η μίρλα και η μιζέρια και η γκρίνια και πως όλα μας φταίνε και πως με τίποτα δεν είμαστε ευχαριστημένοι κι ευτυχισμένοι, ας πηγαίνουμε μια βόλτα στα νεκροταφεία. Εκεί βλέπεις τη ζωή με άλλο μάτι (εγώ δεν τα έχω όλα τα παραπάνω που ανέφερα, αλλά πηγαίνω εκεί για άλλους λόγους).

…Πως και οι κακοί άνθρωποι εκεί θα πάνε (στην παραπάνω τοποθεσία) και πως τελικά όλοι θα τους θυμούνται σαν… ήταν κακός άνθρωπος ο συγχωρεμένος!!

…Πως είναι ωραίο να έχεις καθορίσει πατόκορφα το σπίτι σου, να έχεις πάρεις το μπανάκι σου, να φοράς τις πιζαμούλες σου, να κάθεσαι αραχτή στον καναπέ δίπλα στην ξυλόσομπα, να έχεις απλώσει τα πόδια σου στο σκαμπό, να έχεις βάλει ένα δροσερό κρασάκι, να έχεις ξαποστείλει τον καλό σου με το ζόρι στο καφέ του χωριού, να έχει βραδιάσει, να έχεις αναμμένα τα κεράκια σου και να μην κάνεις τίποτα άλλο και απολύτως τίποτα γενικώς!!!

… Έχω ανακαλύψει πως αφού τα έχω ανακαλύψει όλα αυτά μόνη μου, είμαι πολλή έξυπνη τελικά!!!

…Η μήπως είμαι κι εγώ πιο χαζή από τα σέσκουλα που έχουμε στον κήπο μας;;;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.