Γερμανία vs Ελλάδα

0
14

Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου

Τα σποράκια μου!

Μπροστά στο τζάμι, καρφί να τα βλέπει ο ήλιος, έβαλα τα μωρά μου, τα σποράκια μου… Τα ποτίζω με περισσή φροντίδα με ειδικό μπουκάλι που ψεκάζει…

Άσε που με αγριοκοίταξε και η Θεοπίστη, λέγοντας: Μην τυχόν και τα σαπίσεις στο νερό…

Τελικά χθες το πρωί αντίκρισα τους πρώτους βλαστούς να ξεπροβάλλουν από το χώμα.

Πανηγύρι και κακό…

Θεοπίστη,  κάθε πρωί που ανοίγω το γραφείο κάθομαι και τα μιλάω…

Οι οδηγίες σαφείς: Πρώτα θα ξεπροβάλλουν οι ντομάτες, μετά οι πιπεριές και στο τέλος οι μελιτζάνες…

Έτσι προς το παρόν μιλάω με τις ντομάτες…

Ξέρω ότι κάτι δεν πάει καλά με μένα…

Αλλά κάτι η καρέκλα που κάθομαι τόσα χρόνια και πιάνομαι…

Κάτι οι καταστάσεις που με στενοχωρούν…

Κάτι κάποιοι φίλοι που εντελώς ξαφνικά έβγαλαν τη μάσκα τους και έγιναν εχθροί στα καλά καθούμενα…

Κάτι το άγχος της επιβίωσης…

Ονειρεύομαι μέρα νύχτα τη  γη, τον ήλιο, το σκαλιστήρι μου, την τσάπα μου…

Να φύγω, να αποδράσω, να ιδρώσω από τον κάματο, να απολαύσω τον ήλιο και να αφεθώ στις σκέψεις μου, ακούγοντας γύρω μόνο τα πουλιά να κελαηδούν…

Η γη μέχρι στιγμής δεν με πρόδωσε…

Μόνο κάποιες στιγμές ο άνεμος ο δυνατός μου ξάπλωσε τα καλάμια μου και τα φυτά μου… Αλλά δεν με πείραξε…

Γιατί όλα αυτά δεν συγκρίνονται με το κακό που μπορούν να φέρουν οι κακεντρεχείς άνθρωποι που πορεύονται με σημαία μόνο τον εγωισμό τους…

Που δεν ξέρουν να ζητούν συγνώμη και ακόμη κι όταν φταίνε επιζητούν διακαώς να βγουν από πάνω…

Αντε σποράκια μου να μεγαλουργήσετε… Μεγάλες στιγμές μας περιμένουν…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.