Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου

Ικανή για όλα!!!

Όταν ήμουν παιδί, θυμάμαι που η φαντασία μου οργίαζε… Με το μυαλό μου ήμουν ικανή για όλα, για τα πάντα!  Ακόμη και το να κινήσω βουνά…

Πολλές φορές παρατηρώντας τον εαυτό μου και τις καθημερινές μου αντιδράσεις, αναπολώ το πώς σκεφτόμουν ως παιδί…

Ειδικά τις μέρες που λυγίζω ψυχολογικά, που …πάει να με πάρει από κάτω… Μόνο πάει, γιατί η συνήθεια αυτή που έχω τις δύσκολες στιγμές να θυμάμαι την παιδική μου ηλικία, με φέρνει στα συγκαλά μου…

Και τινάζομαι ψυχικά σαν τη γάτα και διώχνω την απελπισία από μέσα μου και μετά καταφέρνω να τη διώξω και από γύρω μου…

Γιατί σαφώς ο απελπισμένος δεν γελάει, ούτε καν χαμογελάει…

Μόλις λοιπόν ξετινάξω την ψυχή μου, έρχεται και σχηματίζεται ξανά χαμόγελο στα χείλη μου…

Κι αυτό δεν κάνει καλό μόνο σε μένα, αλλά και στους γύρω μου… Γιατί λάμπω, μετά από αυτό και φωτίζεται όλος ο κόσμος…

Είμαστε αλυσίδα και μεταξύ μας, αλλά και με τα γεγονότα, εεεεεε γιατρέ μου;;;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.