Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου

Βρικόλακες!

Πρωί πρωί εθεάθησαν βρικόλακες…  Με όρεξη να πιουν αίμα… Να μας ρουφήξουν κι αυτό που μας ήπιαν ήδη άλλοι…

Όχι δεν σαλτάρισα, ούτε φαντάσματα βλέπω… Ναι δεν είναι απόκριες, αλλά αυτό που βλέπω εγώ δεν είναι ούτε σατιρικό, ούτε και χαρούμενο…

Είναι λυπηρό αυτό που συμβαίνει… Βρισκόμαστε όλοι χωμένοι μέσα στα ίδια σκ@τ@…  Σημείωση: και μην μου τρομάζετε με τη λέξη… θα μπορούσα να  έβρισκα και χειρότερο χαρακτηρισμό…. Γιατί ως γνωστόν, η ελληνική γλώσσα ανεξάντλητη είναι…

Ευελπιστούν λοιπόν αυτοί (οι νέο-βρικόλακες) ότι θα λύσουν το προσωπικό τους πρόβλημα, στρεφόμενοι σαν τα άγρια αρπακτικά στους συμπάσχοντες…

Δεν έχουμε καταλάβει μάλλον ότι είμαστε όλοι μια αλυσίδα και ότι δεν συμφέρει σε κανέναν μας να πεθάνει ο διπλανός του…

Γιατί κι ο θάνατος αυτός θάνατο θα φέρει αλυσιδωτά μέχρι να αφανιστούν όλα…

Για να βγούμε από τα …σκ@τ@, λοιπόν, πρέπει να δώσουμε τα χέρια ο ένας στον άλλο…  Ο,τιδήποτε άλλο είναι καταστροφικό για όλους μας…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.