Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου

Τίποτα δε συγκρίνεται…

Ωρες—ώρες συγχίζομαι… Τι ώρες—ώρες, συνέχεια το παθαίνω…

Ειδικά με τις συγκρίσεις…

Συγκρίνουμε τα παιδιά μας, συγκρίνουμε τους άλλους, συγκρίνουμε τις μέρες, τις εποχές και πάει λέγοντας…

Και λέω ξανά και ξανά…

Ανόμοια πράγματα δεν μπορεί να τα συγκρίνεις…

Ναι, ναι… έτσι ακριβώς όπως δεν μπορείς να προσθέσεις δύο ανόμοια πράγματα…

Τα παιδιά μας αν είναι δύο, είναι δύο διαφορετικές προσωπικότητες…

Το 2021 βρίσκεται σε άλλο αιώνα από το 1985, αυτό για τους αναπολούντες…

Το 2021 επίσης βρίσκεται σε άλλο αιώνα από ό,τι το 1950, αυτό για τις αναπολούσες συντηρητικές και αφορίζουσες γιαγιάδες…

Ενίοτε και αφρίζουσες…

Εντελώς συνειρμικά: Μη με συγκρίνεις, μάτια μου, δε γίνομαι δε μοιάζω, μη με συγκρίνεις μάτια μου, κι ό,τι θες σου τάζω…

Καλά τα λέει η  Γαρμπή, ώπαααα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.