Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου

Είσαι ζωντανός όταν πονάς!

Είμαστε παράξενοι τελικά… Όταν έχουμε να κατακτήσουμε ενθουσιαζόμαστε, προτάσσουμε τον πολιορκητικό κριό και βουρ με ζέση στο ψητό…

Όταν όλα μας έρχονται βολικά και αρμονικά, τότε μας πλημμυρίζει βαρεμάρα απίστευτη…

Κι ας φωνάζουμε ότι ψάχνουμε την αρμονία μέσα μας, έξω μας, γύρω μας, στον δίπλα μας και στον μακριά μας…

Τελικά δεν είναι έτσι… Γουστάρουμε να σφιγγόμαστε, τη βρίσκουμε να καρδιοχτυπούμε, να ανησυχούμε, να γινόμαστε ένα με τα πατώματα, να ζοριζόμαστε, να χτυπιόμαστε…

 Άσε που τις περισσότερες φορές ξεκινάμε τις εκστρατείες μας με αρνητική διάθεση και πεσιμιστικό αέρα….

Κι έτσι από κατά φαντασίαν καταστροφολόγοι, καταφέρνουμε να την εισπράξουμε την καταστροφή αφού την υπονομεύουμε από μόνοι μας…

Μας αρέσει να την περιμένουμε, για να νιώσουμε ζωντανοί μέσα από τον ίδιο μας τον πόνο…

Γιατί ως γνωστόν αν δεν πονάς, δεν ζεις… ή αφού πονάς σημαίνει ότι είσαι ζωντανός…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.