Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου

Ονειρέψου!!!

Πρωί πρωί ο αχνιστός καφές στο φλιτζάνι μου μοσχοβολάει κι ανοίγω το e-mail μου… «Βρες το χρόνο και ονειρέψου τη ζωή που επιθυμείς… Ονειρέψου και ζήσε.» Ήρθε η συμβουλή της μέρας και μένω να κοιτάζω το κενό μπροστά μου…

Τελευταία με πλημμύρισε άσχημη διάθεση και δεν έβλεπα τίποτα το θετικό μπροστά μου… Μήπως έτσι σταματήσω να στενοχωριέμαι για όλα όσα έχασα, για όσα δεν έχω, για ό,τι δεν κατάφερα; Άλλωστε δεν αλλάζω κάτι με το να τα απαριθμώ…

Και διαπιστώνω ότι δυσκολεύομαι ιδιαίτερα στο να στήσω ένα δικό μου σκηνικό μελλοντικής επιθυμίας… Κλείνω τα μάτια και προσπαθώντας να οραματιστώ βλέπω μπροστά μου μια πηγή και προσπαθώ να δω μέσα στο νερό εμένα όπως με θέλω…  Βλέπω μια κατσαρόλα κι εμένα να μαγειρεύω χαρούμενη μέσα στους ατμούς και μετά ένα τραπέζι γεμάτο από αγαπημένο και ευδιάθετο κόσμο κι εγώ να τους φροντίζω…

Κάτω από το τραπέζι ένα χέρι πιάνει ζεστά και τρυφερά το δικό μου κι εγώ λάμπω από χαρά και γελάω με την ψυχή μου, γιατί αισθάνομαι επιθυμητή, αγαπημένη και χρήσιμη…

Το στολισμένο μου τραπέζι που γύρω του είναι όλα όσα επιθυμώ. Η αγάπη, η χαρά, η υγεία, η επιθυμία, η αποδοχή, τα πάθη, το γέλιο, τα παιδιά και οι φίλοι, η ένωση και το μοίρασμα…

Το νερό αναταράσσεται και ανοίγω τα μάτια μου, ο  καφές μου τελειώνει, οι στίβες τα χαρτιά είναι ακόμη πάνω στο γραφείο μου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.