Σχετικά με την καταγγελία που είδε το φως της δημοσιότητας, την οποία υπογράφει η Τομεακή Επιτροπή Θάσου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και αφορά στο θέμα των συμβασιούχων του Δήμου Θάσου, ο δήμαρχος, Κώστας Χατζηεμμανουήλ, απαντά τα εξής: «Είναι θρασύδειλο και πολιτικά χυδαίο, να διατηρεί ο συκοφάντης λιβελλογράφος την ανωνυμία του πίσω από την ταμπέλα μιας επιτροπής, γιατί ο ίδιος δεν έχει τα κότσια να βγει στο φως να δει η κοινωνία το πρόσωπό του.

Αναφέρομαι στον συντάκτη της ανακοίνωσης–καταγγελίας κατά του προσώπου μου με την ιδιότητα του δημάρχου Θάσου, με αφορμή τη συνάντηση που είχα με τους συμβασιούχους του Δήμου Θάσου στις 22/5/2017 στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου. Καθώς φαίνεται, πικράθηκε σφόδρα ο ιδιοτελής αρθρογράφος, όταν ο Δήμος Θάσου, με κατάλληλους νομικούς χειρισμούς, κατόρθωσε να πληρωθούν μέρος των χρημάτων τους, για να μπορέσουν να κάνουν Πάσχα οι συμβασιούχοι της καθαριότητας, με τις ταλαιπωρημένες οικογένειες τους.

Θα ήταν πολύ βολικό γι’ αυτόν, να νιώσουν οι άνθρωποι αυτοί την εξαθλίωση μέχρι το μεδούλι τους, ώστε η απελπισία να τους μεταβάλει σε διαχειρίσιμη ανθρώπινη μάζα. Ναι λοιπόν, τους κάλεσα, όπως είχα πράξει και πριν το Πάσχα, για να τους δηλώσω, ακόμα μια φορά, ότι είμαι μαζί τους στη δίκαια διεκδίκηση της πληρωμής των δεδουλευμένων τους.

Τους ζήτησα να συμπαραταχθούμε σε αγώνα με κοινή στόχευση τη θωράκιση του δικαιώματός τους στην αμειβόμενη εργασία. Σε ένα αγώνα που χρειαζόμαστε την κοινωνία του νησιού μαζί μας, τους επαγγελματίες της Θάσου συμμάχους. Αυτό, φυσικά, υπάρχει ένας μοναδικός δρόμος για να το πετύχουμε. Να εργαστούμε με ζήλο για την εικόνα του νησιού.

Δεν έχει κανείς το δικαίωμα να καταστρέψει τον τουρισμό της Θάσου, τη στιγμή που μετά από εντατική και μεθοδική δουλειά, βρεθήκαμε στις πρώτες θέσεις της τουριστικής αγοράς. Τουρισμός και σκουπίδια στους δρόμους και τη φύση είναι ασυμβίβαστα. Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν, να καταστρέψει την οικονομία του νησιού, που δύο θητείες, ήδη, μου έχουν εμπιστευθεί οι συμπατριώτες μου Θάσιοι.

Μεσούσης της τουριστικής περιόδου, η έλλειψη καθαριότητας των δημόσιων χώρων για οποιοδήποτε σκοπό και από οποιοδήποτε κίνητρο, είναι η καταστροφή μας. Τόσο οι συμβασιούχοι, όσο και οι Δήμοι, βρίσκονται σε μία κατάσταση ομηρίας, εξαιτίας μιας υπουργικής απόφασης, που κρίθηκε αντισυνταγματική από τη δικαιοσύνη. Αυτό σημαίνει, ότι ο δρόμος είναι και πρέπει να είναι κοινός.

Τη λύση θα πρέπει να τη δώσει η κυβέρνηση, αφού μία κυβερνητική απόφαση δημιούργησε το πρόβλημα.

Προσωπικά, πιστεύω κάτι που εξέφρασα και στη συνάντηση με τους συμβασιούχους, ότι η κυβέρνηση, όπως θα έκανε κάθε άλλη κυβέρνηση στη θέση της, επιθυμεί διακαώς να δοθεί λύση, γιατί δεν είναι λογικό από τη μία να καυχάται, δίκαια θα έλεγα, για τις υψηλές επιδόσεις της στον τουρισμό και ταυτόχρονα να ενεργεί αυτοκαταστροφικά, άποψη για τη οποία με καταγγέλλει ο αρθρογράφος, ότι παίζω το παιχνίδι της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση, όμως, αναζητά, εγκλωβισμένη και αυτή εξαιτίας των δικών της αποφάσεων, τη λύση, δεν θα πιεστεί, όμως, για να δώσει λύση στο πρόβλημα με το να αυτοπυροβολούμαστε.

Αυτές είναι οι απόψεις και οι θέσεις που εξέφρασα στη συνάντηση και ζήτησα και από τους συμβασιούχους να εκφράσουν ευθαρσώς τις δικές τους απόψεις. Δεν υπήρξε διάσταση απόψεων από κανέναν παρευρισκόμενο. Κάτι που σίγουρα δεν άρεσε, ακόμα μια φορά, στον λιβελλογράφο ωτακουστή της καταγγελίας, που με κατηγορεί για εκβιασμούς και απειλές. Δεν σταματάει, όμως, εδώ ο οχετός, αλλά μιλάει για αντιλαϊκή πολιτική εκ μέρους μου, που υπηρετεί την «κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, που εχθρεύεται κάθε κινητοποίηση των εργαζομένων».

Ποιους τάχα εννοεί; Την μικρή, ή μεσαία οικογενειακή επιχείρηση, που έστησε με τον τίμιο ιδρώτα του ο συμπατριώτης Θάσιος, για να μεγαλώσει και να σπουδάσει τα παιδιά του; Τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, το μικρό εστιατόριο, τη λαϊκή τέχνη, το μικρό τρεχαντήρι, που επιβιώνει και αυτό από τον τουρισμό;

Εκείνο, όμως, που ξεπερνάει την ξεδιαντροπιά και τη μνήμη χρυσόψαρου, είναι η καταγγελία του ότι «έκανα το ίδιο στον αγώνα των ναυτεργατών». Του θυμίζω, ότι υπήρξα ο δήμαρχος που παραστάθηκε ως βασικός μάρτυρας υπεράσπισης των ναυτεργατών σε όλες τις δίκες τους, με μοναδικό μου κίνητρο τα φιλεργατικά μου αισθήματα και την ακράδαντη πίστη μου στους αγώνες των εργαζομένων για καλύτερες εργασιακές συνθήκες. Το έκανα από πεποίθηση και όχι εκτελώντας κομματικές διαταγές.

Καλώ τους ναυτεργάτες, που στάθηκα και στέκομαι στο πλευρό τους, να του επιστρέψουν τη λάσπη, που αποτελεί το γλωσσικό ιδίωμα του συντάκτη της καταγγελίας. Καλώ τους εργαζόμενους, να μην επιτρέψουν σε κανέναν εγκάθετο να παίζει και να ασελγεί με το ψωμί τους».

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.