Του Βασίλη Τζιτζή, Σκάλα Καλλιράχης Θάσος

Πριν από εκατόν δεκαπέντε χρόνια οι αδερφοί Ράϊτ, Ορβιλ και Γουίλμπουρ, στις 17 Δεκεμβρίου, του 1903, στην περιοχή του Κίτυ Χώοκ της Βόρειας Καρολίνας δοκίμασαν την πρώτη ελεγχόμενη πτήση επί της Γής.

Από τότε τα πρώτα νηπιακά βήματα του ανθρώπου στους αιθέρες έγιναν γιγαντιαία άλματα στην προσπάθεια της κατάκτησης των αιθέρων.

Βέβαια, όπως πάντα οι πρώτες προσπάθειες γίνονται για πολεμικούς σκοπούς και άμα κορεσθεί η πολεμική αδηφαγία, τότε οι επιτεύξεις του ανθρώπου στρέφονται για ειρηνικούς σκοπούς.

Η χρήση της αεροπορίας στον Β παγκόσμιο πόλεμο ήταν καθοριστική, όπως και θα είναι και στους μελλοντικούς πολέμους.

Εκείνο που έχει σημασία η εξέλιξη της αεροπορίας στις σημερινές συνθήκες της μετακίνησης είναι αδιαμφισβήτητη και κατέχει την πρώτη θέση στον αριθμό των επιβατών και στην ασφάλεια, από όλα τα μεταφορικά μέσα παγκοσμίως.

Μόνο εκατόν δεκαπέντε χρόνια μας χωρίζουν από το 1903,από το αμφίβολο φτερούγισμα των αδερφών Ράϊτ, μέχρι το σύγχρονο Μπόϊγκ 777, που σε εννέα ώρες σε πάει από την Αθήνα στη Νέα Υόρκη, απολαμβάνοντας το ταξίδι σου με το φαγητό σου και την διασκέδασή μου, με συναυλία ή ποδοσφαιρικό αγώνα στην οθόνη σου.

Βέβαια η πολυτέλεια της πρώτης θέσης δεν περιγράφεται.

Τα κόμιστρα είναι πολύ φτηνά, σε σύγκριση με άλλα μεταφορικά μέσα.

Για σκεφτείτε  να κάνατε το ταξίδι αυτό δια θαλάσσης, μόνο το φαγητό θα κόστιζε πέντε φορές την τιμή του αεροπορικού εισιτηρίου και ο χρόνος των δύο εβδομάδων στην θάλασσα, θα ήταν μια επί πλέον επιβάρυνση, που θα σας στερούσε από την δουλειά σας και την οικογένειά σας.

Εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται ανά πάσα στιγμή στον αέρα προς τον προορισμό τους, αλλά εκατομμύρια περιμένουν να επιβιβαστούν την ώρα που αποβιβάζονται  άλλα εκατομμύρια.

Σήμερα οι αεροπορικές εταιρείες είναι η βάση των μεταφορών κάθε χώρας και η πολεμική αεροπορία, είναι ο Άγγελος φύλακας του κάθε κράτους.

Βέβαια οι αδερφοί Ράϊτ, δεν ονειρεύονταν αυτό που έγινε, αλλά να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους να κάνουν μια ελεγχόμενη πτήση από δω μέχρι εκεί, αλλά η προσπάθειά τους μεγάλωσε τόσο πολύ με πολλούς που είχαν το ίδιο όνειρο και το από  δω μέχρι εκεί έγινε μέχρι το σύμπαν.

Βέβαια οι πρωτεργάτες του ονείρου να κατακτήσουν τους ουρανούς, είμαι σίγουρος, ότι δεν φαντάσθηκαν ποτέ, ότι το όνειρό τους θα έσβηνε το όνειρο πολλών ανθρώπων θυμάτων της αεροπορίας.

Έτσι συμβαίνει πάντοτε στη ζωή του ανθρώπου.

Άλλοι να προσπαθούν για την καλυτέρευση της ζωής του ανθρώπου και άλλοι για την καταστροφή.

Οι ώρες αγωνίας, οι θυσίες ψυχικές και υλικές των πρωτοπόρων, για την πραγμάτωση του ονείρου δεν μπορούν να περιγραφούν, διότι είναι πάνω από τα ανθρώπινα όρια, γι’ αυτό και ξεχωρίζουν, όσοι προσπαθούν να πιάσουν το άπιαστο όνειρο.

Κανείς από αυτούς δεν είχε την πρόθεση να σκοτώσει άλλον άνθρωπο.

Οι φονιάδες χρησιμοποίησαν τα επιτεύγματα των ευγενών, ονειροπόλων πρωτοπόρων ανδρών για τον αφανισμό των ανθρώπων.

Δεν φταίνε οι σκαπανείς, που ανοίγουν τον δρόμο για την επιτυχία και την πρόοδο του ανθρώπου, αν οι εγκληματίες σφετερίζονται τις εφευρέσεις και τα επιτεύγματα τους.

Ο σκοπός των σκαπανέων δεν είναι η εξολόθρευση της ανθρωπότητας, αλλά η βελτίωση των συνθηκών της  διαβίωσης ειρηνικά πάνω στη Γη όλης της ανθρωπότητας γενικά.

Πόσοι και πόσοι δεν ξεκίνησαν με ένα ταπεινό, παράλογο  όνειρο για το μεγάλο και ανάλωσαν ώρες ατέλειωτες από την ζωή τους, μάλιστα μερικοί θυσίασαν και την ζωή τους σαν τον Πιέρ Κιουρί, στην προσπάθειά τους να φτάσουν το όνειρό τους.

Τι είναι μια περίοδος εκατόν δεκαπέντε χρόνων; Μπροστά στην αιωνιότητα;

Μια στιγμούλα είναι αυτή η απόσταση που μας χωρίζει από την πρώτη δοκιμαστική πτήση του Όρβιλ, με την ψυχή στο στόμα να κρατά γερά το πηδάλιο για την πρώ-τη πτήση του ανθρώπου πάνω στη Γη.

Το μυαλό του θα πήγε οπωσδήποτε στον μυθικό Ίκαρο, αλλά και το δικό του κατόρθωμα δεν ήταν λιγότερο εντυπωσιακό.

Η πτήση διήρκησε ένα λεπτό και πέταξε διακόσια εξήντα μέτρα.

Μέχρι την τελική δοκιμή να μείνει στον αέρα το Φλάιερ, όπως ονόμασαν το αερο-πλάνο τους, έκαναν πολλές δοκιμές στο υπόστεγό τους και τελικά κατάφεραν να πε-τάξουν στις 17 του Δεκέμβρη του 1903,για πρώτη φορά, μετά τον Ίκαρο και τα που-λιά.

Τώρα μετά από τόσα χρόνια και με τα σύγχρονα Μπόιγκ, κανείς δεν θυμάται εκείνους τους πρωτοπόρους, που  είχαν ένα όνειρο μεγαλύτερο από το ανάστημά τους και όμως τα κατάφεραν να κατακτήσουν τους ουρανούς.

Σήμερα  κανείς δεν σκέφτεται τον Όρβιλ και τον Γουίλμπουρ και χιλιάδες άλλους που συνέβαλαν στην τελειοποίηση του αεροπλάνου να μας χαρίσουν ένα άνετο ταξίδι σε λίγες ώρες να είμαστε στον προορισμό μας με πολύ λίγα χρήματα, από ότι θα χρειαζόμασταν για ένα θαλάσσιο ή στεριανό ταξίδι με ιστιοφόρο ή με καμήλες και άλογα.

Εγώ πάντως τους φέρνω πολλές φορές στο μυαλό μου, ιδίως όταν κάνω την διαδρομή Κωνσταντινούπολή Σικάγο.

Σε έντεκα ώρες είμαι σπίτι μου με πεντακόσια ευρώ και με την άνεση ενός σαλονιού και την αεροσυνοδό πάνω από το κεφάλι μου για κάθε επιθυμία μου.

Thank you dear Orville and Wilbur and many others, who worked so hard to make Your Dream a reality to offer to me a nice flight.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.