Το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, ανταποκρινόμενο στις συνθήκες των καιρών, ξεκινάει νέες δράσεις. Δράσεις από το «σπίτι του». Και σπίτι του δεν μπορεί παρά να είναι οι μεγάλοι συγγραφείς του θεάτρου. Ξεκινάμε λοιπόν, με τον Άντον Πάβλοβιτς Τσέχοφ

«Θαυμάσιοι άνθρωποι»: 6 Μικρές χιουμοριστικές ιστορίες. Το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας μένει «στο σπίτι του» και βρίσκει την ευκαιρία – κρατώντας πάντα τις αποστάσεις – να παρουσιάσει (στο κανάλι του στο YouTube) 6 μικρά χιουμοριστικά κείμενα του Άντον Τσέχοφ, με τον τίτλο «Θαυμάσιοι άνθρωποι», τίτλο που «κλέψαμε» από μια επιστολή του προς την αδελφή του, Μαρία Τσέχοβα, «…Ύστερα απ’ το τσάι, συνεχίζω το γράμμα αυτό, που το είχα αφήσει γιατί ήρθε ο πάρεδρος, ο τύπος είναι ένα κράμα Νοζντριόφ, Χλεστακόφ* και σκύλου. Μεθύστακας, παραλυμένος, ψεύτης, εκβιαστής, παραμυθάς, τελικά θαυμάσιος άνθρωπος…».Με τα κείμενά του, με τις μικρές αυτές ιστορίες, ο Άντον Τσέχοφ καυτηριάζει μικροαστικές συνήθειες, επαγγελματικές κάστες, λαϊκές δυσειδαιμονίες, την κατάχρηση της εξουσίας, τη λογοκρισία και χίλια δυο άλλα μικρά και περίεργα, ενώ ταυτόχρονα δεν ξεχνά να γράφει και να νοσταλγεί την ανθρώπινη αθωότητα. Οι προβολές θα ξεκινήσουν Κυριακή 31 Μαΐου στις 21:00 και το κάθε βίντεο θα παραμένει διαθέσιμο στο κανάλι μας για τρεις ημέρες.

*Λογοτεχνικοί ήρωες του Γκόγκολ.

Σκηνοθετική επιμέλεια: Κατερίνα Συμεωνίδου

Εικαστική επιμέλεια: Ανδρέας Γεωργιάδης

Βίντεο – Μοντάζ: Βασίλης Σόλας

Επιμέλεια-Σύνθεση κειμένων: Θοδωρής Γκόνης

Συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Ναταλία-Άννα Βασιλέκα, Δημήτρης Κοντός, Εύα Οικονόμου-Βαμβακά, Παύλος Σταυρόπουλος, Κατερίνα Συμεωνίδου, Στεφανία Χονδράκη

22ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [19-28/5/2020]

Διαδικτυακή ανοιχτή συζήτηση για την Ανθρωπόκαινο Εποχή: Πώς η ανθρώπινη παρουσία στη Γη θέτει σε κίνδυνο το μέλλον του πλανήτη μας; Στο πλαίσιο του online 22ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης οι συμμετέχοντες της διαδικτυακής ανοιχτής συζήτησης που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 24 Μαΐου, στις 20:00, στο κανάλι του Φεστιβάλ στο YouTube, αναφέρθηκαν στην Ανθρωπόκαινο Εποχή και στις γεωλογικές, περιβαλλοντολογικές, κοινωνικές, φιλοσοφικές, πολιτικές και πολιτισμικές προεκτάσεις της. Στη συζήτηση συμμετείχαν οι Γιάννης Μπουτάρης, πρόεδρος και ιδρυτής Arcturos, Κώστας Στασινόπουλος, επιμελητής και ιστορικός τέχνης, Serpentine Galleries, Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ), Κωνσταντίνος Βουδούρης, καθηγητής Γεωλογίας ΑΠΘ, Βανέσα Αρχοντίδου, αλπινίστρια και Χρυσόστομος Σταμούλης, καθηγητής Θεολογίας ΑΠΘ. Σύμφωνα με τον κύριο Βουδούρη «η Γη δημιουργήθηκε πριν 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Αν θεωρήσουμε ότι αυτό αντιπροσωπεύει ένα 24ωρο, ο σοφός άνθρωπος εμφανίστηκε τα τελευταία 2-3 δευτερόλεπτα. Η γη έχει μια ιστορία ενός 24ωρου και η δική μας παρουσία αντιστοιχεί σε 2-3 δευτερόλεπτα. Σήμερα ζούμε την Ολοκαινική περίοδο, την περίοδο εκείνη που άρχισε μετά το λιώσιμο των παγετώνων στην οποία αποκαταστάθηκε η ισορροπία του κλίματος, που μοιάζει λίγο με το σημερινό, και ξεκίνησε πριν 18.000 χρόνια. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ο άνθρωπος αφήνει ξεκάθαρο αποτύπωμα στο πλανήτη, είτε με την παρουσία ραδιενεργούς σκόνης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και με τις ατομικές βόμβες. Υπάρχει τροποποίηση της επιφάνειας της Γης. Ο άνθρωπος τροποποιεί το λεπτό στρώμα του πλανήτη μας με έργα υποδομής. Έχουν παραχθεί ορυκτά που οφείλονται στην παρουσία του ανθρώπου. Η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα είναι άλλο ένα σημάδι. Παράλληλα, παρατηρήθηκε μείωση της βιοποικιλότητας, που είναι πολύ σημαντικό γιατί όλοι αναπνέουμε τον ίδιο αέρα, τα ζώα, ο άνθρωπος, τα φυτά. Άλλα σημάδια είναι η παρουσία των πλαστικών και τα στρώματα αιθάλης. Ο άνθρωπος αφήνει σημάδια. Δεν ξέρω αν πρέπει να μετράμε από το 1950 ή από το 1750 που ξεκίνησε η πρώτη φάση της βιομηχανικής επανάστασης, αλλά σίγουρα ο άνθρωπος αφήνει ένα διακριτό σήμα σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο. Η διεθνής επιτροπή της Στρωματογραφίας θα καταθέσει ένα πόρισμα τα προσεχή χρόνια για το αν πράγματι πρέπει να ονομαστεί αυτή η περίοδος Ανθρωπόκαινος και θα συμβάλει στην ευαισθητοποίηση του κοινού για να βρεθεί μια ισορροπία. Από την σημερινή δυστοπία πρέπει να πάμε στην ουτοπία μιας σχέσης καλύτερης με την φύση. Όλοι οι άνθρωποι δεν αφήνουμε τα ίδια αποτυπώματα. Μια φυλή στη Αφρική ή οι Αβοριγίνες στην Αυστραλία δεν κάνουν την ίδια περιβαλλοντολογική καταστροφή με αυτή που κάνει ο άνθρωπος των αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών. Άρα υπάρχει και ένα πολιτικό πρόσημο». […] Όπως επισήμανε ο κ. Ανδρεαδάκης, (ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης) «το αφιέρωμα στην Ανθρωπόκαινο συνδέεται με τις ημέρες της καραντίνας και της πανδημίας και με τα ερωτήματα της επόμενης μέρας. Βρεθήκαμε μπροστά σε αυτή την πρωτοφανή κατάσταση και τώρα θα προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Τι ακριβώς σημαίνει στροφή στην κανονικότητα; Σε ποια κανονικότητα; Πάνω σε αυτό, ο κ. Στασινόπουλος σημείωσε: «Η επιστημονική κοινότητα με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι μια πανδημία είναι ζήτημα χρόνου. Όταν σήμερα προσπαθούμε να καταλάβουμε από πού ήρθε ο κορονοϊός, από ποιο ζώο μεταφέρθηκε στον άνθρωπο και ποιο έθνος έχει την ευθύνη, δεν έχουμε μια συλλογική αντίληψη της οικολογίας και το πώς συνδεόμαστε με τον κόσμο. Συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε τον άνθρωπο ως μονάδα και όχι ως ένα από τα πάρα πολλά είδη που υπάρχουν στο κόσμο. Η αντίληψη είναι μια κανονικότητα στην οποία δεν θέλουμε να επιστρέψουμε και εδώ και πάρα πολλά χρόνια, οι καλλιτέχνες έχουν παράξει σημαντικό έργο, και όπως βλέπουμε και μέσα από τα ντοκιμαντέρ του φεστιβάλ, όλο και περισσότεροι θα μιλάμε γι’ αυτό…»  Με την σειρά του ο κ. Σταμούλης, είπε ότι «αν η κανονικότητα της χθεσινής ημέρας ή της σημερινής, είναι εκείνη όπου έξι εκατομμύρια παιδιά δεν θα κάνουν στην ζωή τους ούτε ένα μπάνιο, το σύνθημα θα έπρεπε να είναι όχι επιστροφή αλλά ενάντια στην κανονικότητα». Η κ. Αρχοντίδου έκανε μία ευχή, «να προστατέψουμε ουσιαστικά την φύση και όχι τον τρόπο ζωής μας. Ας δούμε όσα περισσότερα ντοκιμαντέρ γιατί η τέχνη λειτουργεί ως αφύπνιση για μια επιστροφή σε νέα κανονικότητα». Ο κ. Βουδούρης, εξέφρασε την ευχή «για περισσότερα ποδήλατα, περισσότερα ντοκιμαντέρ και καλύτερη εκπαίδευση, καθώς έτσι θα επιτευχθεί η αυτογνωσία […] Πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την σχέση μας με την φύση, να φτιάξουμε έξυπνες πόλεις, όχι των 26 εκατομμυρίων όπως είναι η Σαγκάη. Δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε διαχείριση πόρων και περιβάλλοντος κάτι τέτοιο». Προέτρεψε επίσης τους θεατές να δουν ταινίες που καταπιάνονται με όλα αυτά τα θέματα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.