Ο Ξενοκράτης που διαδέχθηκε τον Σπεύσιππο, μετά το θάνατο του Πλάτωνος, έφυγε με τον Αριστοτέλη στην πόλη Άσσα κοντά στην Τροία με σκοπό την εγκατάσταση εκεί της νέας Πλατωνικής σχολής.

Ο Ξενοκράτης υπήρξε μέλος της Πλατωνικής τριανδρίας μαζί με τον Σπεύσιππο και τον Αριστοτέλη εις τη μεγάλη συζήτηση περί ηδονής στην Ακαδημία. Ήταν ο πρώτος που συγκέντρωσε και επιμελήθηκε προσωπικά την έκδοση των έργων του Πλάτωνος, ενώ ταυτόχρονα συνέγραψε πολλά βιβλία δικά του (υπήρξε πολυγραφότατος) όπως: «Λογιστικά» σε 9 τόμους, «Τα περί τα μαθήματα» (6 τόμοι), «φυσική ακρόασις» (6 βιβλία), «περί διαστημάτων», «τα περί αστρολογίαν» (6 βιβλία) και άλλα πολλά, ιδίως ηθικού περιεχομένου, πάνω από 60.

Ήταν ασκητική φυσιογνωμία και ενέπνεε σεβασμό με την παροιμιώδη αταραξία του και την ηθικότητα του χαρακτήρα του. Ήταν γνώστης των Πυθαγορείων και ειδικά του Φιλόλαου. Ο ίδιος είχε πάει με τον Πλάτωνα και τον Σπεύσιππο στις Συρακούσες και παρακολούθησε μαθήματα πυθαγορείων. Έτσι εξηγείται η αγάπη του στα μαθηματικά. Μάλιστα, δε δέχθηκε στην Ακαδημία σαν μαθητή ένα που τα αγνοούσε, γιατί εστερείτο της απαραίτητης παρασκευής για τη μελέτη της φιλοσοφίας: «λαβάς ουκ έχεις φιλοσοφίας».

Ο Ξενοκράτης αναγνώριζε τρεις κατηγορίες γνώσεων, τη δόξα (που μπορεί να ψεύδεται και μπορεί όχι), την αίσθηση (που μας κάνει αντιληπτή την αλήθεια, αλλά όχι με ασφαλή τρόπο) και τη νόηση, που μας παρέχει την αληθινή γνώση. Σε ιδιαίτερή του φιλοσοφική πλευρά ο Ξενοκράτης εξομοίωνε σε όλα τους αριθμούς με τις ιδέες. «Αριθμόν κινούνται’ εαυτόν» ήτοι: Η ψυχή που θεωρείται αριθμός έχων ουσία είναι αυτοκίνητος, είναι αθάνατος και πνευματική που δύναται να υφίσταται και εκτός του σώματος. Σκοπός του ανθρώπου ήταν να αγωνισθεί να αρθεί υπεράνω του υλικού στοιχείου, ώστε να απελευθερωθεί από τα δεσμά του σώματος, πράγμα που θα το κατορθώσει με την άσκηση ενάρετου βίου που δεν είναι μόνο ενέργεια ή αποχή από κακές πράξεις, αλλά και η αποφυγή και κακών σκέψεων ακόμη!!!

Μετά τους Αριστοτέλη, Σπεύσιππο και Ξενοκράτη, οι γνωστότεροι Ακαδημαϊκοί, που σώθηκαν οι απόψεις τους, ήταν: ο Κράντωρ από την ελληνικότατη Κιλικία, ο οποίος με το σπουδαίο έργο του «Περί Πένθους» ίδρυσε στη φιλολογία τους παραμυθητικούς λόγους, ο Πολέμων, από τον οποίο ο Στωϊκός Ζήνων έλαβε το περίφημο «Κατά φύσιν ζην», ο Φίλιππος, που εξέδωσε τους «Νόμους». Ο διαπρεπής μαθηματικός και αστρονόμος Εύδοξος, ο Ηρακλείδης, που παράλλαξε τη θεωρία των ατόμων του Δημοκρίτου με τη θεωρία των «ανάρμων όγκων», δηλαδή των ασύνδετων μορίων και που μίλησε για την κίνηση της γης περί τον άξονά της!!!

Έγινε στο παρόν, μια μικρή αναφορά σε μια από τις 30 περίπου φιλοσοφικές σχολές της κλασικής Ελλάδος, την Ακαδημία του Πλάτωνος και ενός εκ των πολλών και διασήμων συνεχιστών της. Όλος ο υπόλοιπος πλούτος των γνώσεων των αρχαίων μας προγόνων, παραμένει άγνωστα στους νεοέλληνες επειδή δεν παραδίδεται απλοποιημένος στις νέες γενιές…

Κατά τον γράφοντα, είναι έγκλημα να μη μεταδίδεις τις γνώσεις σου όταν έχουν διδακτικό περιεχόμενο, κάτι που οι αρχαίοι μας το έπρατταν, συμβάλλοντες στον αμίμητο Ελληνικό πολιτισμό.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.