ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ εάν θα βοηθήσει σε κάτι και ποιο είναι αυτό στη λειτουργία των Περιφερειών και των Δήμων, η μείωση του αριθμού των περιφερειακών και των δημοτικών συμβούλων. Για παράδειγμα, η αδυναμία συνεννόησης μεταξύ των παρατάξεων στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Καβάλας, οφείλεται στον μεγάλο αριθμό των δημοτικών συμβούλων; Εάν αντί για 41, ήταν 31, ή 25, θα κατάφερναν να συνεργαστούν καλύτερα;

Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, αλλά και η περιφερειακή, είναι το πρώτο επίπεδο διοίκησης και, κατά την άποψη μας, σημαντικότερο από την κεντρική διοίκηση (κυβέρνηση, Κοινοβούλιο) μιας χώρας. Διότι, αφορά τον τόπο, τα προβλήματα που έχει και την καθημερινότητα των πολιτών. Είναι απαραίτητο το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά χωρίς σύγχρονες σχολικές μονάδες, η λεγόμενη βασική εκπαίδευση δεν μπορεί να «ανθήσει». Είναι κρίσιμο το δημόσιο σύστημα υγείας, αλλά δίχως τα προγράμματα μαζικού αθλητισμού και τις άρτιες αθλητικές εγκαταστάσεις, οι πολίτες δεν θα ασκούνται για να βελτιώσουν την υγεία τους.

ΕΠΙΣΗΣ, είναι καθοριστική, θεωρούμε, η συμμετοχή περισσότερων πολιτών στα κοινά, αρχίζοντας από τον α΄ και τον β΄ βαθμό αυτοδιοίκησης. Ο πολίτης που συμμετέχει στα κοινά, δεν απαξιώνει τις εκλογικές διαδικασίες και τη δημοκρατία. Ο νομοθέτης, επομένως, πρέπει να δώσει κίνητρα στους πολίτες, να ασχοληθούν με τις τοπικές μορφές διοίκησης και να προσφέρουν στις τοπικές κοινωνίες καλύτερη ποιότητα ζωής. Μπορούν, βεβαίως, να μπούνε ορισμένες δικλείδες, ώστε εκτός από την ποσότητα, να διασφαλίζεται και η ποιότητα. Για παράδειγμα, σ’ ένα Δήμο με τον πληθυσμό που έχει ο Δήμος Καβάλας, είναι «παραφωνία» να εκπροσωπείται στο δημοτικό συμβούλιο συνδυασμός που έλαβε χίλιες, ή λιγότερες, ψήφους. Οι συνεργασίες πρέπει να επιτυγχάνονται πριν την κάθοδο στις εκλογές και όχι μετεκλογικά, με βάση τα εκλογικά ποσοστά και τις έδρες των συνδυασμών. Οι συνδυασμοί που θα εκπροσωπούνται στο δημοτικό συμβούλιο, πρέπει να είναι ισχυροί και με ποιοτικά χαρακτηριστικά.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, όλες οι απόπειρες της κεντρικής διοίκησης για «μεταρρυθμίσεις» στην τοπική και περιφερειακή διοίκηση δημιούργησαν περισσότερα προβλήματα, παρά έδωσαν λύσεις στα υπάρχοντα. Είναι χαρακτηριστική η τελευταία περίπτωση του «Κλεισθένη», που προκάλεσε «μπάχαλο» στη λειτουργική και διοικητική βιωσιμότητα Περιφερειών και Δήμων.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.