Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΚΤΑΚΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ, όπως η πανδημία του covid-19, πρέπει να γίνεται με υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Δηλαδή, μόνο από τους ειδικούς στην αντιμετώπιση κρίσεων. Δυστυχώς, η πανδημία γίνεται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης, που προκαλεί (περισσότερη) ανασφάλεια στους πολίτες. Το νέο κύμα της νόσου, ωστόσο, έχει προκαλέσει ανασφάλεια και στην κυβέρνηση της χώρας, η οποία παίρνει αποφάσεις υπό τον φόβο της απώλειας του ελέγχου της κρίσιμης κατάστασης. Η επιβολή των λεγόμενων «τοπικών lock down» στη Θεσσαλονίκη και τις Σέρρες, οι περιορισμοί στην εστίαση και η αναστολή της αθλητικής δραστηριότητας, πλην ορισμένων εξαιρέσεων, δεν θα πετύχουν, κατά την άποψη μας, να αναχαιτίσουν το δεύτερο κύμα της πανδημίας.

ΙΣΩΣ καταφέρουν να σταθεροποιήσουν τον αριθμό των κρουσμάτων, αλλά δεν θα είναι αρκετό το διάστημα του ενός μήνα. Η μεγάλη διασπορά του ιού στην κοινότητα, θα αναγκάσει, σύντομα, την κυβέρνηση να επιβάλλει περισσότερα «τοπικά lock down» και να παρατείνει χρονικά τη διάρκεια τους. Κάτι τέτοιο, όμως, θα είναι σοβαρότατο πλήγμα στην κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική και αθλητική δραστηριότητα.

ΥΠΆΡΧΟΥΝ στοιχεία, άραγε, τα οποία αποδεικνύουν ότι οι χώροι εστίασης, τα θέατρα, οι κινηματογράφοι, οι μουσικές σκηνές, τα γυμναστήρια και τα γήπεδα, είναι εστίες υπερ-μετάδοσης του covid-19, γι’ αυτό πρέπει να αναστείλουν τη λειτουργία τους; Η προηγούμενη περίοδος, μετά την άρση του πρώτου lock down, δεν έδειξε κάτι τέτοιο. Οι ειδικοί γνωρίζουν ποιες είναι οι αιτίες εξάπλωσης και αύξησης των κρουσμάτων στην κοινότητα κι αυτές πρέπει να καταπολεμήσουν.

ΘΕΩΡΟΥΜΕ πως η εφαρμογή του πρώτου lock down στη χώρα δημιούργησε εσφαλμένη εντύπωση στον πληθυσμό και κυρίως στους κυβερνώντες. Η παύση κάθε δραστηριότητας, δεν είναι η πανάκεια για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της πανδημίας. Ειδικά μετά το «άνοιγμα» που έγινε το περασμένο καλοκαίρι, είναι άσκοπο και ανώφελο να επιστρέψουμε στη λύση του lock down, έστω και τοπικού χαρακτήρα. Πρόκειται για πισωγύρισμα, το οποίο θα αποδιοργανώσει την κοινωνία, η οποία πρέπει να μάθει να ζει με τον ιό, έως ότου βρεθούν το φάρμακο και το εμβόλιο. Και θα υποχρεωθεί να ζήσει με τον ιό, για να γίνει πιο υπεύθυνη στη διαχείριση της κρίσης.

ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ οι ανθρώπινες κοινωνίες δείχνουν αντανακλαστικά. Πιστεύουμε στα αντανακλαστικά αυτά, τα οποία θα εξομαλύνουν την κατάσταση. Οι εξαιρέσεις είναι ελάχιστες και θα αναγκαστούν να συμμορφωθούν, όχι γιατί θα φοβηθούν τις κυρώσεις, αλλά γιατί θα απομονωθούν από το σύνολο. Ευελπιστούμε πως είναι η τελευταία απόφαση των κυβερνώντων, για τη χρήση του μέτρου της παύσης των δραστηριοτήτων της καθημερινότητας των πολιτών.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.