Το όνομα θρύλος ανά τον κόσμο για 2.300 χρόνια. Υπήρξε εις εκ των μεγάλων φιλοσόφων της αρχαιότητος και αναμφισβήτητα ο μέγιστος των επιστημόνων. Για δύο χιλιετίες κανείς δεν τόλμησε-ούτε μπόρεσε-να θίξει τις γνώσεις, τις απόψεις και τα συμπεράσματά του. Ασχολήθηκε με όλες τις επιστήμες έχοντας γνώση σε όλους τους τομείς. Οι παρατηρήσεις του αξιόλογες, κατέγραψε νόμους, που μέχρι σήμερα είναι σεβαστοί.

Αφού κατανόησε τους νόμους της φύσεως και της ζωής, πρόλαβε τους Mentel και Darwin, γράφοντας έξοχες μνείες, παρατηρήσεις και υποθέσεις σε θέματα Εξελικτικής Βιολογίας.

Επιπλέον ο μεγάλος αυτός άνδρας κατέγραψε και πλήθος ιστορικών και ανθρωπομορφολογικών παρατηρήσεων κάποιες των οποίων κρίνονται ιδιαίτερα χρήσιμες για έμμεσο προσδιορισμό των ανθρωπολογικών τύπων των Ελλήνων και γειτονικών λαών. Έγραψε:

«…ο ήλιος τη σάρκα μελαίνει… Ο ήλιος μελανάς ποιεί, το πυρού ποιεί», μας δίνει το στίγμα ενός ανοιχτόχρωμου Μεσογειακού τύπου ανθρώπου και γνωρίζουμε ότι το μαύρισμα στον ήλιο είναι χαρακτηριστικό αυτού του τύπου. Ακόμη καιγια τις τρίχες «εισί δε διαφοραί των τριχών κατά τη σκληρότητα και μαλακότητα και ουλότητα και πλήθος και ολιγότητα, προς δε τούτοις κατά τας χρόας κατά λευκότητα και μελανίαν και της μεταξύ τούτων… Οι μεν Πόντω Σκύθες και Θράκες ευθύτριχες γίνονται οι δε Αιθίοπες και εν τοις θερμοίς ουλότριχες». Και για το χρώμα: «Πάντες δ’ οι προς αρκτον πυρρότριχες και λεπτότριχες εισίν».

Έτσι πιστοποιεί την ύπαρξη ενός βορείου στοιχείου σε επαφή με τον Ελληνικό χώρο, ίσως Κελτικής προέλευσης, καθόσον είναι πυρρότριχες και όχι ξανθότριχες. (π.χ. αναφέρει ότι «Ο δε Κράθις (ποταμός) τους ανθρώπους ξανθότριχας λουομένους (ποιεί)».

Δηλαδή, στην Ελλάδα κατοικεί λαός ανοιχτόχρωμος, λευκός, με ποικιλία χρωστικών, όσον αφορά το χρωματισμό των τριχών. «Τα των ανθρώπων όμματα πολύχρωμα συμβέβηκεν είναι και μελανόφθαλμος τίνες είναι άνθρωπος, δε τίνες γίνονται ετελόγλαυκοι» και: «Οι λευκοί άνθρωποι επί τα πολύ γλαυκά γίνονται… Οι προς μεσημβρίαν οικούντες μάλλον είσ’ μελαντόφθαλμοι και οι προς άρκτον γλαυκά»… «Τοις του λοιπού σώματος, χρώμασιν ομοιούται τα εν τω οφθαλμώ χρώμα, διά των προς άρκτον λευκών όντων γλαυκά τα όμματα (του γαρ λευκού τούτου εγγύς το χρώμα) και των προς μεσημβρίαν μελάνων όντων, μέλανα τα όμματα». Δηλαδή, στην Ελλάδα και τότε συνυπάρχει ποικιλομορφία με κάποια διαφοροποίηση απέναντι στους γαλονόματους (γλαυκούς), λευκούς και πυρρότριχες κατοίκους προς βορράν. Ποικιλομορφία από μεσογειακά και βόρεια φυλετικά στοιχεία, με αυξημένα ποσοστά των βορείων, καθόσον «ο λευκά επί το πολύ γλαυκοί γίνονται».

Οι Θράκες ήταν βόρειοι με άμεσους συγγενείς τους Ιλλυριούς και Μακεδόνες, συγγενείς των υπολοίπων Ελληνικών φυλών. Διαπιστώνουμε ότι οι σύγχρονοι Έλληνες στους χρόνους του Αριστοτέλη ήταν μικροί φυλετικοί πληθυσμοί λευκών τύπων, κυρίως του Μεσογειακού και του Βορείου Τύπου.

Υπάρχουν κι άλλες μαρτυρίες, π.χ. αγάλματα, κείμενα, περιγραφές θεών και ηρώων, που πιστοποιούν τη φυλετική μας συνέχεια στο σωματότυπο, όσο για τις ψυχικές, πνευματικές και άλλες αρετές, αλλά και ελαττώματα, ελάχιστα διαφέρουμε. Ίσως γι’ αυτό πλημμυρίζουν τη χώρα μας με αραπάδες και άλλους σκούρους μουσουλμάνους, προφανώς για να μαγαρίσουν την ωραία ράτσα μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here