Του Βασίλη Τζιτζή, Σκάλα Καλλιράχης Θάσος

Όλοι στο χωριό απορούσανε με τον κυρ Γιάννη τον Κουτσό, που κατάφερνε και πρώτος έβγαζε τα λαχανικά και τα κηπευτικά και όλοι προσπαθούσαν να μαντέψουν το κόλπο του, που ούτε φυτώρια έβλεπαν ούτε ξέχωρο κομμάτι περιποιημένο για τα πρώτα φυτά, ούτε και τον έβλεπαν στην αγορά να αγοράζει φυτά για την σπορά.

       Το μυστικό του πήγαινε κάπου είκοσι χρόνια πίσω, από τότε που ήρθε σώγαμπρος στο χωριό με ένα σακατεμένο γαϊδούρι.

        Πολλοί προσπάθησαν να υποθέσουν τα μυστικά του, αλλά κανείς δεν κατάφερε να τα λύσει.

        Η αλήθεια είναι τα λαχανικά του και κηπευτικά του, ήταν τα πρώιμα και τα τα πιο τρυφερά.

        Πρώτος έβγαζε μπάμιες, πρώτος κουκιά και μπιζέλια να μη πω για τις ντομάτες τα αγγούρια, τις πιπεριές και τις μελιτζάνες.

       Όσοι προσπάθησαν να μαντέψουν τα μυστικά του. όλοι έπεσαν έξω στους υπολογισμούς τους.

       Έδινε ιδιαίτερη φροντίδα στο χωράφι που θα γινόταν ο μελλοντικός κήπος της Εδέμ.

       Ήταν σχολαστικός σε όλες τις λεπτομέρειες και αντί για εντομοκτόνα χρησιμοποιούσε δικές του συνταγές, με υγρό σαπούνι πιάτων, οινόπνευμα και άσπρο ξύδι, τα ανακάτευε και έκανε ένα δικής του εμπνεύσεως εντομοκτόνο.

       Ήταν σχεδόν ο καλλίτερος νοικοκύρης στο χωριό, πράος τύπος, φιλήσυχος και συμβιβαστικός με όλες τις αντιλήψεις.

       Για τον κυρ Γιάννη δεν υπήρχαν ιδεολογίες, μόνο δουλειά και Άγιος ο Θεός.

       Και όλες οι θρησκείες ήταν σεβαστές, φτάνει να μη περνούσαν τα όρια του φανατισμού.

       Βέβαια η ασχολία του κυρ Γιάννη προκάλεσε και την ζήλεια μερικών, αλλά δεν μπορούσαν να λύσουν το μυστήριο και όσο να πεις τον ζήλευαν.

       Ο Δημητρός της θείας Σοφίας, ο επιλεγόμενος ο Πόντιος βάλθηκε να λύσει το μυστήριο του κυρ Γιάννη και ανέβηκε στην αχυρώνα του θείου Πάντου και έστησε μια κεραία δήθεν, ότι είναι της τηλεόρασης, αλλά κατά βάθος ήταν αντένα για να κατασκοπεύσει τον κυρ Γιάννη.

       Βέβαια ο κυρ Γιάννης δεν υποπτεύθηκε τίποτα το διαφορετικό και συνέχισε τις εργασίες του, αλλά ο Δημητρός παρακολουθούσε τις κινήσεις του κυρ Γιάννη.

        Μετά έξι μήνες ο Δημητρός ήταν έτοιμος να δώσει την αναφορά του για τα έργα του κυρ Γιάννη και όπως ήταν όλοι συγκεντρωμένοι στο καφενείο του Σαμούτη ο Δημητρός εξήγησε στους χωριανούς του, ότι το μυστήριο ήταν το γαϊδούρι του κυρ Γιάννη, αλλά δεν μπορούσε να εξηγήσει γιατί ο γάϊδαρος δεν μάσαγε τους σπόρους που του έδινε ο κυρ Γιάννης, αλλά τους κατάπινε αμάσητους.

      Αυτό ήταν το μισό μυστήριο, το άλλο μισό ήταν ότι με αυτόν τον τρόπο ο γάιδαρος δεν χώνευε τους σπόρους, αλλά τους απέβαλλε συντομεύοντας τον χρόνο βλάστησης κατά τρείς εβδομάδες μέσα στο στομάχι του ζώου σαράντα οχτώ ώρες.

     Ο Δημητρός είπε, ακόμη, ότι είδε τον κυρ Γιάννη να σκαλίζει στα κόπρανα του Γαϊδάρου του για τα σπόρια, που ήταν πλέον έτοιμα να φυτευτούν, αφού είχαν περάσει το στάδιο της βλαστήσεως μέσα στο στομάχι του ζώου.

      Όταν ο κυρ Γιάννης έμαθε για το τέχνασμα του Δημητρό έγινε πυρ και μανία και του είπε κατάμουτρα, άλλα λαχανικά δεν θα φάτε στο χωριό και αν τα φάτε θα σας φυτέψουν στα νεκροταφεία πριν την ώρα σας.

      Οι περισσότεροι τις απειλές του, τις πήραν στα σοβαρά, επειδή ήταν ικανός να παρασκευάσει τα πιο απίθανα πράγματα και δηλητήρια.

      Όλο το χωριό του ζήτησε συγγνώμη για την πράξη του Δημητρού και τον ειδοποίησαν, ότι άλλο δεν θα ανέχονταν, τι κάνει ο κυρ Γιάννης με το γαϊδούρι του και από τότε άρχισε να μοιράζει ο κυρ Γιάννης μερικά φυτά στους χωριανούς του από εκείνα που ξεδιάλεγε από τα κόπρανα του ζώου του και τα φύτευε αμέσως και έτσι όλο το χωριό περίμενε τον κυρ Γιάννη να τους μοιράσει από τα φυτά του.

    Όταν το έμαθε ο γεωπόνος της περιφέρειας, ήρθε και τον συνάντησε και τον ρώτησε πόσα χρόνια ξέρει αυτή την μέθοδο.

     Του είπε, ότι από την Μικρασία την ξέρουν αυτή τη μέθοδο, αλλά οι πρόσφυγες δεν είχαν την ευχέρεια να την εφαρμόσουν, επειδή δεν είχαν γαϊδούρια ίσως και χωράφια, γι’ αυτό πολύ λίγοι την εφαρμόζουν.

    Απέφυγε όμως να πει στον γεωπόνο, ότι και το γαϊδούρι πρέπει να είναι βοηθητικό δηλαδή να μην διαθέτει τους τραπεζίτες του, για να μασάει τους σπόρους και τους καταστρέφει, αλλά να αφαιρούνται οι τραπεζίτες όταν είναι μικρό το ζώο και προορίζεται για αυτόν αποκλειστικό τον σκοπό.

     Αυτή είναι η παράξενη ιστορία του κυρ Γιάννη, που μετά την αποκάλυψη του μυστικού του, ο γάιδαρος του απόκτησε τόση φήμη και ερχόντουσαν από τα γύρω χωριά να θαυμάσουν την σποροεκκολαπτική μηχανή του κυρ Γιάννη.

     Όταν όμως ψόφησε ο γάιδαρος του κυρ Γιάννη και όλο το χωριό έμενε άδειο, όλοι στενοχωρέθηκαν, που το χωριό θα έμενε από πρώιμα φρέσκα λαχανικά και μερικοί πρότειναν τον ρόλο του γαϊδάρου να τον αναλάβει ο Δημητρός.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.