Του Βασίλη Τζιτζή, Σκάλα Καλλιράχης Θάσος

Δεν ξέρω εγώ, αυτά είναι θεϊκά πράγματα, να τρώμε θαλασσινά τη σαρα-

κοστή, χαλβά με λάδι σησαμιού, ελιές, αλλά όχι το λάδι, αυγοτάραχο, το οποίο άμα δεν το τρώγαμε την σαρακοστή, θα γινόταν ψάρι, άρα ότι τρώμε την  σαρακοστή επιτρέπεται τώρα και δεν επιτρέπεται στο μέλλον και επειδή ζούμε τώρα τα απολαμβάνουμε τώρα, μόλις φτάσουμε στο μέλλον του αλλάζουμε

τον αδόξαστο με το παρόν.

Θεϊκά πράγματα και να μην ανακατωνόμαστε.

Εκείνη λοιπόν την σαρακοστή, μου λέει η γιαγιά μου η Αναστασία, άντε

παιδί μου Βασίλη, πήγαινε μέχρι την Χαρητωμένη στην θεία την Ασπασία και

με τον Μιχαλάκο, να μαζέψετε μερικά σαλιγκάρια, να τα κάνω για το σαρακοστιανό τραπέζι, που τόσο πολύ αρέσουν στην θεία την Μαριόγκα.

Πράγματι, ευκαιρία έψαχνα να φύγω απο το χωριό να πάω να δώ και την Μαριγώ, μια γειτονοπούλα του ξαδέρφου μου του Μιχαλάκου,που μου την προξένευε η ξαδέρφη μου η Βαγγελούδα.

Η θεία Ασπασία χάρηκε ιδιαίτερα που με είδε και με ρώτησε τί νέα από την Κουμπάλιστα, δηλαδή από τον αδερφό της, τον πατέρα μου.

Χωρίς πολλές κουβέντες της εξήγησα, τον σκοπό της επίσκεψής μου και με τη σειρά της το είπε στον ξάδερφό μου τον Μιχαλάκο, να ετοιμαστεί για αύριο για να πάμε στα σαλιγκάρια.

Την άλλη μέρα ο ξάδερφός μου, μού είπε αμα ο καιρός δεν είναι καλός, δεν

αξίζει να πάμε για σαλιγκάρια, διότι δεν θα μαζέψουμε ούτε ένα.

Για πρωινό η θεία Ασπασία, ετοίμασε τραχανά και μου έβαλε μια σουπιέρα

μπροστά, που έπεσα  με τα μούτρα που λένε και ο ξάδερφός έξω ετοίμαζε τα συμπράγκαλα, τίς αρβύλες, τα μπαστούνια  και τα καλάθια με το σκέπασμα.

Όπως απολάμβανα τον τραχανά ακούω τον ξάδερφό μου να φωνάζει λέει τίποτα; Εγώ νόμισα ότι εννοεί τον τραχανά και του απάντησα ναι, πολύ καλός.

Εκείνος όμως εννοούσε τον καιρό, διότι εκείνη την ώρα έλεγε για την πρόγνωση του καιρού η τηλεόραση. Χωρίς άλλη ενημέρωση ξεκινήσαμε για τα σαλιγκάρια, αλλά όπως προχω-ρούσαμε, παραδόξως δεν συναντήσαμε κανέναν άλλον στο δρόμο. Αυτό του φάνηκε πολύ παράξενο του ξαδέρφου μου και αναρρωτήθηκε, γιατί άραγε, δεν βγήκε κανένας άλλος για σαλιγκάρια, με τέτοιον καλό καιρό;

Κάναμε την βόλτα μας αλλά σαλιγκάρια γιόκ. Εγώ βρήκα ενα κέλυφος και

του είπα αστιεύομενος, άμα βρούμε και ένα γυμνοσάλιαγκα, να το γεμίσουμε και να το δείξουμε, ότι τουλάχιστον βρήκαμε ένα.

Πειράχτηκε με το αστείο μου και άρχισε να με κυνηγάει για να με δείρει, αλλά δεν μπορούσε να με πιάσει και έτσι τρέχοντας φτάσαμε στην Χαρητωμένη και λαχανιασμένοι μπήκαμε στο σπίτι.

Εκεί παραδόθηκα στις σφαλιάρες του ξαδέρφου μου, που δεν ήταν εχθρικές αλλά συγγενικές, έτσι για καλαμπούρι που λένε και όπως συζητάγαμε για την αποτυχία και με ρώτησε, γιατί απάντησα στην ερώτησή του, τί καρό κάνει;, εγώ απάντησα πολύ καλός, εννοώντας τον τραχανά, ενώ εκείνος νόμισε ότι εννοώ τον καιρό, επειδή εκείνη την ώρα η τηλεόραση, μετέδιδε την πρόγνωση του καιρού.

Όπως είπα και πιο πάνω, στα θεϊκά πράγματα δεν πρέπει να ανακατώνετε κανείς, διότι δεν ξέρεις την ερμηνεία τους, αν ο καιρός  είναι καλός ή ο τραχανάς.

Το ενα δεν τρώγεται, το άλλο τρώγεται, αλλά όταν τρώγεται πρέπει να είναι καλός ο άλλος που δεν τρώγεται.

Καταλάβατε; Ευτυχώς. Εγώ πάντως δεν κατάλαβα τίποτα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.