Ερώτηση προς τον υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, σχετικά με τη βιομηχανία φωσφορικών λιπασμάτων στην Καβάλα και τις απαράδεκτες, όπως τις χαρακτηρίζουν, μεθοδεύσεις της εργοδοσίας και τη νέα επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων, κατέθεσαν οι βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (Κ.Κ.Ε.), Γιάννης Δελής και Λεωνίδας Στολτίδης. Στην Ερώτηση αναφέρουν τα ακόλουθα:

«Στην Καβάλα λειτουργεί η μοναδική, πλέον, λιπασματοβιομηχανία της χώρας, με τα προβλήματα τα τελευταία χρόνια να πολλαπλασιάζονται. Αυτή η κατάσταση είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, που ακολουθώντας τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απελευθέρωση της αγοράς λιπάσματος, συρρίκνωσαν στη χώρα μας ένα κλάδο τεράστιας σημασίας για την αγροτική παραγωγή, κλείνοντας το ένα μετά το άλλο τα εργοστάσια (Δραπετσώνα, Θεσσαλονίκη) και οδηγώντας την τελευταία λιπασματοβιομηχανία το 2009 στα χέρια του από το 2006 βραβευμένου «επιχειρηματία της χρονιάς», Λαυρέντη Λαυρεντιάδη.

Η εξαγορά έγινε με αντίτιμο την αποπληρωμή των χρεών της Β.Φ.Λ., κάτι που ουδέποτε έγινε, αντίθετα τα χρέη διογκώθηκαν τα επόμενα χρόνια. Παράλληλα, ξεδιπλώθηκε το σχέδιο της εργοδοσίας για την «εξυγίανση» του εργοστασίου. Μειώσεις μισθών και δικαιωμάτων, όλες οι προσλήψεις με συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε εργολαβικές εταιρείες, συνεχείς πιέσεις για χαριστικές ρυθμίσεις των χρεών, για κατάργηση του Ε.Φ.Κ. (Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης) στο φυσικό αέριο, με το πρόσχημα ότι η βιομηχανία το χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη κ.λ.π.

Οι εργαζόμενοι με συμβάσεις αορίστου χρόνου βρέθηκαν κι αυτοί αντιμέτωποι με το «σχέδιο» της εργοδοσίας με υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης με σοβαρές μειώσεις το 2012, δανεισμό τους σε «νέα» εταιρεία το 2015 και αμέσως μετά, προσπάθεια για πλήρη κατάργηση της συλλογικής σύμβασης με υπογραφή ατομικών συμβάσεων με τεράστιες απώλειες στο εισόδημά τους. Η πλειοψηφία των εργαζομένων, όπως είναι γνωστό, αντέδρασε και δεν υπέγραψε τις ατομικές συμβάσεις, προχώρησε δε σε κινητοποιήσεις και απεργιακό αγώνα. Η απάντηση της εργοδοσίας ήταν οι εκδικητικές απολύσεις. Από το 2016 έως το τέλος του 2017, οι εργαζόμενοι πετάχτηκαν εκτός του εργοστασίου, ήρθαν αντιμέτωποι με τη βία των ΜΑΤ, αλλά και μπράβων της εργοδοσίας. Δεν το έβαλαν ωστόσο κάτω, συνέχισαν τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, παράλληλα με τις δικαστικές μάχες τις οποίες τελικά και κέρδισαν, με αποτέλεσμα η εργοδοσία να υποχωρήσει υπογράφοντας με όλους ιδιωτικά συμφωνητικά, όπου προβλεπόταν η εφαρμογή των όρων της προηγούμενης ισχύουσας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Από την 1η Ιανουαρίου 2018 επέστρεψαν στη δουλειά τους, χωρίς να λείπουν τα προβλήματα, όπως ότι δεν τοποθετήθηκαν όλοι στα πόστα που είχαν πριν τις παράνομες απολύσεις. Παράλληλα, αποπληρώθηκαν σε δόσεις όσα νόμιμα τους εκδικάστηκαν, σύμφωνα και με το ιδιωτικό συμφωνητικό που υπέγραψαν.

Χρειάζεται να σημειώσουμε ότι, όλα αυτά τα χρόνια εντάθηκε η ανησυχία της τοπικής κοινωνίας για τα ζητήματα της ασφάλειας, της προστασίας του περιβάλλοντος, των μέτρων υγιεινής, πριν απ’ όλα για τους ίδιους τους εργαζόμενους της βιομηχανίας. Ο βασικός παράγοντας ανησυχίας, είναι η διαρκής ανακύκλωση προσωπικού (συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου) σε θέσεις που απαιτούν μία ορισμένη εμπειρία.

Παραμονές πρωτοχρονιάς, φέτος, η εργοδοσία έχοντας στα χέρια της όλο τα αντεργατικό οπλοστάσιο που έχουν συνολικά οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες, από τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες διαδέχονται η μία την άλλη, προχώρησε στο επόμενο βήμα της επίθεσης. Με τη γνώριμη και από το παρελθόν μέθοδο της ίδρυσης «νέας» εταιρείας («Λιπάσματα Καβάλας») προσπαθεί να «ξεμπερδέψει» με το συμφωνητικό-συμβιβασμό που υπέγραψαν οι εργαζόμενοι και με το οποίο επέστρεψαν στις δουλειές τους, έπειτα και από τη δικαστική δικαίωσή τους. Τους καλούν, τώρα, να υπογράψουν νέο συμφωνητικό «δανεισμού» από την ELFE με σαφώς χειρότερους όρους, καθώς παύει η λειτουργία της εταιρείας «Λιπάσματα Νέας Καρβάλης Α.Ε.», στην οποία μέχρι το τέλος του 2019 ίσχυε ο δανεισμός, παρά τη διεθνή της βράβευση λίγες μέρες πριν για την ασφάλεια των εργαζομένων και την περιβαλλοντική τήρηση των διεθνών κανόνων. Οι εργαζόμενοι, όπως είναι φυσικό, δεν αποδέχονται τη νέα μεθόδευση.

ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. υπουργός,

Τι μέτρα προτίθεται να πάρει, για να συνεχίσουν οι 134 εργαζόμενοι τη δουλειά τους με τους όρους που προβλέπονται από τα ιδιωτικά συμφωνητικά που υπέγραψαν κι είναι δεσμευτικά για όλες τις «παρένθετες» εταιρείες που δημιουργεί τακτικά η εργοδοσία της ELFE;

Ποιο είναι το συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης, για να δοθεί οριστική λύση για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η μοναδική λιπασματοβιομηχανία της χώρας με τις μεθοδεύσεις του ιδιοκτήτη της ELFE και με δεδομένο ότι έχει αποσύρει την ELFE από την παραγωγική δραστηριότητα;

Με ποιο τρόπο η κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει την τακτική του ιδιοκτήτη της ELFE, από το ίδιο παραγωγικό έργο οι «παρένθετες» εταιρείες να διευρύνουν την κερδοφορία τους, ενώ η ELFE να παρουσιάζει διαρκώς διογκούμενα χρέη; Είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης να δοθούν «διευκολύνσεις» στην εργοδοσία μέσω χαριστικών ρυθμίσεων των χρεών, που θα τα φορτωθεί ο φορολογούμενος ελληνικός λαός;

Είναι στα προθέσεις της κυβέρνησης να βάλει οριστικά ταφόπλακα στη μοναδική λιπασματοβιομηχανία με την αλλαγή της παραγωγικής δραστηριότητας του εργοστασίου, αφού εκτός από την παραγωγή λιπάσματος έχει αδειοδότηση και δυνατότητα για ηλεκτροπαραγωγή, αλλά και για άλλα αντικείμενα της χημικής βιομηχανίας;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.