Η μεγάλη νεανική και παιδική κινηματογραφική γιορτή της χώρας, το πρώτο και μεγαλύτερο κινηματογραφικό φεστιβάλ στην Ελλάδα για όλη την οικογένεια, είναι πανέτοιμο να υποδεχθεί και φέτος, από τις 28 Νοεμβρίου έως τις 5 Δεκεμβρίου, το πιο «δύσκολο» και απαιτητικό κοινό: τα παιδιά και τους εφήβους. Η πρόκληση είναι μεγάλη, καθώς το φετινό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, θα διεξαχθεί για πρώτη φορά στην ιστορία του διαδικτυακά μέσα από την πλατφόρμα online.olympiafestival.gr με ένα συναρπαστικό πρόγραμμα για κάθε ηλικία (παιδιά, έφηβοι, γονείς ). 

Από την οθόνη του 23ου OIFF θα παρελάσουν  ταινίες από όλον τον κόσμο,  κόντρα στα στερεότυπα που αναπαράγει η τηλεόραση και το Χόλιγουντ: ταινίες που υμνούν την χαρά της ζωής αλλά δεν φοβούνται να αποκαλύψουν στα παιδιά όλες τις πτυχές της αληθινής ζωής…   Οικογένεια, φιλία, έρωτας, φύση, μουσική, διαδίκτυο, αλλά και μετανάστευση, φτώχεια, παραβατικότητα, απώλεια, αγώνας για επιβίωση, θρησκευτικός φανατισμός και βέβαια πανδημία… Το μήνυμα όμως του Φεστιβάλ παραμένει αισιόδοξο και είναι ηχηρό: τα παιδιά είναι αγωνιστές, και η ζωή βρίσκει  τελικά τρόπο…

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ

Στο φετινό, 23ο Φεστιβάλ διαγωνίζονται 90 ταινίες επαγγελματιών, μεγάλου και μικρού μήκους, μυθοπλασίας, κινουμένων σχεδίων και ντοκιμαντέρ από 47 χώρες. Οι ταινίες αυτές συμμετέχουν στα διαγωνιστικά τμήματα Μεγάλου Μήκους μυθοπλασίας (14), Μικρού Μήκους Μυθοπλασίας (24), Μικρού Μήκους Animation (25) και Ντοκιμαντέρ / Kids & Docs μεγάλου, μεσαίου και μικρού μήκους (27).

Το φετινό διαγωνιστικό πρόγραμμα επέλεξε, όπως κάθε χρόνο, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ολυμπίας Δημήτρης Σπύρου.

Σήμερα, σας δίνουμε μια γεύση του προγράμματος, παρουσιάζοντάς σας μερικούς τίτλους ενδεικτικούς του πνεύματος που διέπει το φεστιβάλ,  ταινίες που δεν πρέπει με τίποτε να χάσετε:

Πως βιώνει ένα παιδί την επέλαση των ναζί; Μπορούν τα σόσιαλ μίντια να συμβάλουν στην αποκατάσταση μιας κατάφωρης αδικίας;  Πώς είναι να ζεις μικρός και παραμελημένος στην υποτιθέμενη «γη της επαγγελίας»;  Τι επιλέγει μια μάνα στο παράλογο δίλημμα «γιος ή σύζυγος» που θέτει το σύγχρονο  Ιράν; Ποιος είναι αυτός ο μυστηριώδης φίλος στο ίντερνετ;  Γίνεται μάθημα χωρίς ρεύμα και σχολικά βιβλία; Τι κοινό μπορεί να έχει ένας γερμανός έφηβος με έναν προσφυγάκι από τη Συρία;

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα «καυτά» θέματα με τα οποία καταπιάνονται οι ταινίες μεγάλου μήκους μυθοπλασίας που διαγωνίζονται φέτος στο Φεστιβάλ Ολυμπίας και αναμένεται να συζητηθούν:

*Αντιγόνη (Sophie Deraspe). Μια ορφανή έφηβη μετανάστρια, η Αντιγόνη, άριστη μαθήτρια και πρότυπο πολίτη, βοηθά τον αδερφό της να δραπετεύσει από τη φυλακή, όταν αστυνομικοί σκοτώνουν εν ψυχρώ έναν φίλο του και τον συλλαμβάνουν. Καθώς ορθώνει το ανάστημά της απέναντι στην αστυνομία, τη δικαιοσύνη και το σωφρονιστικό σύστημα, κερδίζει την υποστήριξη των συνομηλίκων της, οι οποίοι κινητοποιούνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σαν ένας σύγχρονος χορός  της αρχαίας τραγωδίας. Η ταινία κέρδισε τα βραβεία καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας στα Κρατικά βραβεία του Καναδά..

*Οι μικροί  λύκοι (Samuel Kishi Leopo). Δυο μικρά αδερφάκια, ο Max και ο Leo, έχουν μόλις περάσει, μαζί με τη μητέρα τους Lucia, τα σύνορα από το Μεξικό προς τις ΗΠΑ, σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής. Τις άπειρες ώρες που περιμένουν τη μαμά τους να επιστρέψει απ’ τη δουλειά, ονειρεύονται την υπόσχεση της ότι θα πάνε στη Ντίσνεϋλαντ, στη δική τους Γη της Επαγγελίας… Ο σκηνοθέτης Samuel Kishi Leopo «χτίζει» πάνω στις εμπειρίες της δικής του παιδικής ηλικίας και αφηγείται μια ιστορία μετανάστευσης εκρηκτικά επίκαιρη. Βραβείο Generation Kplus στην Μπερλινάλε.

*Γιος-μάνα (Mahnaz Mohammadi). Η Leila είναι μια χήρα μητέρα δύο παιδιών στο Ιράν με επισφαλή εργασία. Ο Kazem της κάνει πρόταση γάμου αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: Ο άντρας έχει μια κόρη στην ηλικία του 12χρονου γιου της, του Amir, και σύμφωνα με την παράδοση είναι κατακριτέο ένα νεαρό κορίτσι να συγκατοικεί με τον ετεροθαλή αδερφό του. Ο Kazem ζητάει από τη Leila να μην φέρει μαζί της το γιο της, μέχρι να παντρέψει αυτός την κόρη του… Η σκηνοθέτις και ακτιβίστρια Mahnaz Mohammadi αφηγείται την ιστορία πρώτα από την πλευρά της μητέρας, έπειτα από την πλευρά του μικρού.

*Λέγε με κοτσύφι (Pavel Mirzoev). Με μια πρώτη ματιά, ο Kostya είναι ένας συνηθισμένος 14χρονος Ρώσος. Δεν τα πολυκαταφέρνει στο σχολείο, οι γονείς του είναι στα χωρίσματα, ο πατέρας του ετοιμάζεται για μια νέα οικογένεια και ο ίδιος δεν έχει πολλούς φίλους.  Ώσπου μια μέρα βρίσκει έναν στο διαδίκτυο…  Θα καταφέρει μέσα από την ραπ και την ποίηση να βρει τελικά τον εαυτό του;

*Λουνάνα, ένα γιακ μες στην τάξη (Pawo Choyning Dorji). Πρώτη φορά προβάλλεται στην Ελλάδα ταινία από το Μπουτάν, η οποία μάλιστα εκπροσωπεί το Μπουτάν στα Όσκαρ. Οι αντοχές ενός νεαρού δάσκαλου δοκιμάζονται στο πιο απομονωμένο σχολείο του πλανήτη , στους παγετώνες των υψιπέδων των Ιμαλαΐων. Κι ενώ ετοιμάζεται να παραιτηθεί, οι δυσκολίες της καθημερινότητας των μαθητών του αρχίζουν να τον συγκινούν

*Daniel ‘16 (Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος). Ο διακεκριμένος έλληνας ντοκιμαντερίστας επιστρέφει στη μυθοπλασία με ήρωα έναν Γερμανό έφηβο, τον Daniel, τον οποίο στέλνουν στην Ελλάδα για να εκτίσει την ποινή του σε μια σωφρονιστική κοινότητα ανήλικων. Εκεί, σ’ ένα εγκαταλελειμμένο χωριό στις όχθες του Έβρου, στα σύνορα με την Τουρκία, θα γνωρίσει έναν μικρό πρόσφυγα και θα βιώσει πρωτόγνωρα συναισθήματα…

*When Hitler Stole Pink Rabbit (Caroline Link). Η βραβευμένη με Όσκαρ γερμανίδα σκηνοθέτρια Καρολίνε Λινκ επιστρέφει στο Φεστιβάλ Ολυμπίας που πρώτο την σύστησε στο ελληνικό κοινό,  με την εκπληκτική νέα της ταινία: Η 9χρονη Anna, παιδί Εβραϊκής οικογένειας, δεν είναι σίγουρη ποιος ακριβώς είναι αυτός ο Χίτλερ. Αλλά, όταν μια μέρα η οικογένειά της αναγκάζεται να αφήσει  την Γερμανία, συνειδητοποιεί ότι ο άνδρας από τις αφίσες ετοιμάζεται να αλλάξει ολόκληρη την Ευρώπη, ξεκινώντας από τον δικό της μικρόκοσμο… Χωρίς ούτε μία σκηνή από τις φρικαλεότητες του πολέμου, η ταινία αποδίδει μέσα από τη ματιά της μικρής τι σημαίνει ξεριζωμός, αλλά  και πόσο ευεργετική είναι η αγάπη και ο πολιτισμός…. Πρόκειται για την αληθινή ιστορία της Τζούντιθ Κέρ,  διάσημης σήμερα εικονογράφου παιδικών βιβλίων.

Πολλές και ενδιαφέρουσες και οι μικρού μήκους (μυθοπλασίας και animation), μας  αφηγούνται ιστορίες παιδιών που δοκιμάζονται διαχρονικά. Κάποια από αυτά είναι ορφανά. Κάποια άλλα έχουν γονείς κατώτερους των περιστάσεων.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.