Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου
Τα εμπόδια!
Βλέπω γύρω μου και παρατηρώ εδώ και πολύ καιρό… Τους συνανθρώπους μου, γνωστούς αλλά και αγνώστους…
Ελάχιστοι είναι ανέφελοι και απροβλημάτιστοι, ενώ αυτοί που βιώνουν ευτυχισμένες καταστάσεις είναι σπάνιοι…
Γιατί μιλάμε για την κρίση από την οποία πολλοί δεν βγήκαν ακόμη… Κι αν κάποιοι είναι οικονομικά αποκατεστημένοι, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και ικανοποιημένοι…
Άλλος δεν έχει αμόρε, άλλος ζει με προβλήματα υγείας, δικά του ή των οικείων του, άλλος δεν μπορεί να αγοράσει πόρσε, άλλος πενθεί, άλλος δεν μπορεί να ταξιδέψει κι άλλος ίσως δεν καταφέρνει να εκλεγεί στο αξίωμα που έθεσε υποψηφιότητα…
Είναι τόσα πολλά και διαφορετικά αυτά που μπορεί να ισχύουν στον κάθε ένα γύρω μας…
Πάντως κάτι θα φταίει πάντα, γιατί αυτή είναι η φύση του ανθρώπου…
Έτσι ευγνώμονες κάνουμε το σταυρό μας καθημερινά επειδή είμαστε υγιείς, έχουμε φίλους, έχουμε δίπλα μας αγαπημένους ανθρώπους ή και μόνο επειδή τουλάχιστον ο ήλιος λάμπει…
Έχουμε σφίξει τα δόντια και προσπαθούμε να ζούμε μικρές καλές στιγμές, όποτε μας δοθεί η ευκαιρία…
Συνεχίζουμε όμως να παλεύουμε χωρίς να κλαιγόμαστε, γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ανώφελο…
Το πολύ πολύ επιλεκτικά να εκφραστούμε ανοιχτά μόνο σε κάποιον πολύ δικό μας συναισθηματικά…
Αυτόν τον αποδέκτη λοιπόν θα πρέπει να τον σεβαστούμε και να είμαστε κι εμείς αλληλέγγυοί του…
Όλο και κάτι θάχει κι αυτός ο καψερός που θα τον βασανίζει…
Άλλωστε η ακατανίκητη δύναμη που κάνει τη γη να γυρίζει δεν είναι οι ευτυχισμένοι έρωτες, αλλά όσοι συναντούν εμπόδια…
