Σε νέα εσωτερική διοικητική κρίση βρίσκεται το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καβάλας, ενώ η παράταξη της πλειοψηφίας στο διοικητικό συμβούλιο δέχεται συνέχεια έντονη κριτική από την μειοψηφία και ορισμένα πρωτοβάθμια συνδικαλιστικά σωματεία, όπως το σωματείο εμποροϋπαλλήλων Νομού Καβάλας, που απέστειλε το ακόλουθο δελτίο Τύπου: «Σε μία περίοδο, που η δικαιολογημένη λαϊκή δυσαρέσκεια δυναμώνει και εκφράζεται στις μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις και μπορεί να γίνει ορμή για νέους μαχητικούς αγώνες, οι εργατοπατέρες της ΠΑΣΚΕ στην διοίκηση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Καβάλας, που δεν έχουν καμία σχέση χρόνια τώρα με το κίνημα της πόλης και τους αγώνες που έγιναν, έχουν καταντήσει το Εργατικό Κέντρο στα όρια της διάλυσης. Πρόκειται για μία θλιβερή ηγεσία, που μόνο τον τελευταίο χρόνο οργάνωσε την ανοιχτή απεργοσπασία και την πολεμική ενάντια στους μεγάλους απεργιακούς αγώνες, πέρσι τον Μάρτη για το έγκλημα στα Τέμπη, πέρσι τον Σεπτέμβρη ενάντια στον νόμο Γεωργιάδη που επέκτεινε την 13ωρη απασχόληση, ενάντια στην πρόσφατη μεγάλη απεργία στις 28 Φλεβάρη. Στάθηκε μακριά από τους μεγάλους αγώνες των συνάδελφων μας στα Πετρέλαια και στα Λιπάσματα Καβάλας. Δεν πήρε καμία πρωτοβουλία ενάντια στην ακρίβεια που τσακίζει το εισόδημα των εργαζομένων του Νομού μας. Κατάντησαν το ιστορικό Εργατικό Κέντρο της Καβάλας μία καρικατούρα, απαξιωμένο στα μάτια των εργαζομένων του Νομού μας, χωρίς καμία παρέμβαση στους χώρους δουλειάς, χρήσιμο εργαλείο μόνο για την κυβέρνηση και τους εργοδότες.
Οι τελευταίοι διαγκωνισμοί εντός της ΠΑΣΚΕ, με ανακοινώσεις για καθαιρέσεις, ανασύνθεση του προεδρείου, αλλαγή κλειδαριών του κτηρίου του Εργατικού Κέντρου και προσπάθεια για έκτακτο συνέδριο, γίνονται για τις καρέκλες και την μάσα των προγραμμάτων, ελπίζοντας να κρατήσουν την μπόχα από την σαπίλα τους μέσα στο κτήριο, χωρίς να τους πάρουν χαμπάρι οι εργαζόμενοι της Καβάλας.
Ο εκλεγμένος συνδικαλιστής με το ψηφοδέλτιο της «Ταξικής Ενότητας» στην διοίκηση του Ε.Υ.Κ. Καβάλας, τα σωματεία και οι συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο Π.Α.ΜΕ., δηλώνουμε ότι δεν έχουμε καμία σχέση με αυτή την σαπίλα. Μας χωρίζει άβυσσος από την γραμμή και τις πρακτικές του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, που βάζουν πλάτη να περάσει η αντεργατική πολιτική κρατώντας το Ε.Υ.Κ. στα χέρια της κυβέρνησης και της εργοδοσίας. Ο δικός μας δρόμος, είναι ο δρόμος του αγώνα, της αξιοπρέπειας, της οργάνωσης των εργαζομένων στα συνδικάτα, της δημοκρατικής ζωής και δράσης των συνδικάτων. Αυτό τον δρόμο τον έχουμε βαδίσει με συνδικάτα και συνδικαλιστές που δεν συμφωνούν σε όλα μαζί μας, αλλά ενώσαμε την δράση μας, γιατί υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα των εργαζομένων και μόνο! Από τέτοιες κινητοποιήσεις έχει βουλιάξει η πόλη της Καβάλας τα τελευταία χρόνια, έχουν δυναμώσει τα συνδικάτα, έχουμε σημαντικές κατακτήσεις, όπως το αποτέλεσμα των αγώνων στα Λιπάσματα και στα Πετρέλαια Καβάλας. Αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να βαδίσουμε ακόμα περισσότεροι. Υπάρχουν δεκάδες τίμιοι συνδικαλιστές, που έχουν βγάλει συμπεράσματα. Όσο πιο γρήγορα ξεμπερδέψουμε με τους εκπροσώπους του κεφαλαίου και της ταξικής συνεργασίας και στο Ε.Υ.Κ. Καβάλας, όσο θα μειώνεται ο ρόλος και η επιρροή τους τόσο πιο αποτελεσματικοί θα γίνονται οι αγώνες μας.
Καλούμε τα σωματεία της Καβάλας να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους. Όλοι μαζί, να οικοδομήσουμε ένα συνδικαλιστικό κίνημα απαλλαγμένο από τους εκπροσώπους των εργοδοτών και του συμβιβασμού, τα εκφυλιστικά φαινόμενα του εργατοπατερισμού, της συναλλαγής με τους εργοδότες και το κράτος, του προσωπικού βολέματος και της απεργοσπασίας. Ένα κίνημα, που θα είναι αλληλέγγυο σε κάθε σωματείο, σε κάθε κλάδο, σε κάθε εργαζόμενο που αγωνίζεται και διεκδικεί. Για να γίνει το Ε.Υ.Κ. πραγματικό σπίτι των σωματείων που αγωνίζονται και όχι παραμάγαζο των εργοδοτών».
