Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου
Τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται…
Χαριτολογώντας με το φιλαράκι μου το Μήτσο…
Καιρό τώρα μιλάμε για εξωγήινους, για ερπετοειδή και συναφή συνομοσιολογικά σενάρια…
Πέρα από τα τερατώδη που διαβάζω γι αυτά τα θέματα, άρχισα να πιστεύω ότι όλα αυτά δεν είναι καθόλου μακριά από εμάς…
Άλλωστε υπάρχει σε όλους μας η ερπετοειδής υπόφυση, ως αδένας στον εγκέφαλό μας…
Σε κάποιους δυστυχώς υπερλειτουργεί κι έτσι καθοδηγούνται οι πράξεις τους περισσότερο από αρχέγονα ένστικτα…
Σαν αυτά των αρπακτικών και των ερπετών.
Παρατηρώντας γύρω μας βλέπουμε ανθρώπους οι οποίοι είναι τόσο φιλόδοξοι και επεκτατικοί που με μοναδικούς υποχθόνιους τρόπους καταφέρνουν να βγαίνουν προσωρινά νικητές…
Τους τρέφει το πελατειακό σύστημα…
Αυτό το σύστημα στο οποίο ο έχων αυλή είναι και σημαντικός…
Ο τύπος αυτός που φαντασιώνεται τον εαυτό του ως φαραώ και παραπάνω και σέρνει τους δικούς του αυτόκλητους αυλοκόλακες από πίσω του σε κάθε του βήμα…
Τους έχει ανάγκη κι όσο η μεταξύ τους σχέση βρίσκεται σε ισορροπία, τόσο ο κατά φαντασίαν πάπας ή φαραώ περνάει καλά…
Το σύστημα αυτό όμως στο οποίο κινούνται είναι τόσο σάπιο, γιατί στηρίζεται σε θεμέλια ψεύτικα…
Ουέ και αλίμονο, όμως, όταν φτάσει η στιγμή που θα βρεθούν τέτοιοι ομοειδείς τύποι στον ίδιο χώρο να διεκδικούν το ίδιο θήραμα….
– Μήτσο τους ταιριάζει το «Νικητές με ημερομηνία λήξης»;;;
– Ναι Γεωργία, αλλά θα σου προσθέσω και κάτι ακόμη:
Τα όμορφα χωριά—όμορφα καίγονται!
