Τετάρτη, 18 Μάι 2022

Άνοιξες…

0
Μετά από κάποια δεκαπεντάωρα ξενύχτια στις καρέκλες του νοσοκομείου, μετά από απίστευτη κούραση και λόγω όλων των υπολοίπων υποχρεώσεων, του δικού μου προβλήματος υγείας...

Περπάτα…

0
Καθόμουνα κι απέναντι, τον ουρανό κοιτούσα. Μαύρο μολύβι για σκεπή και γκρι για τοίχους είχε. Μα κόκκινο το χρώμα του, σαν άνοιξε η πόρτα. «Φωτιά θα καίει...

Βου και α…

0
Το άτομο, του ατόμου, το άτομο, ω! άτομο… Τα άτομα, των ατόμων, τα άτομα, άτομα… Ή… Μπορούσαν να είναι και τα παιδιά του Πειραιά!!! Διότι όπως και να...

Φίλε οδηγέ…

0
Αγαπητέ φίλε οδηγέ… (προς τους άντρες) Όταν  ήσουν  μικρούλης και έπαιζες με τα επίσης μικρούλικα αυτοκινητάκια σου, ήταν πάρα πολύ ωραία. Δεν πρόσεχες στις στροφές,...

Το ντουλάπι της μαμάς μου…

0
Θυμάμαι πάντα ένα ντουλάπι, στην κουζίνα του πατρικού μου. Στην άκρη-άκρη, κολλημένο στον τοίχο. Ένα μαγικό ντουλάπι!!! Κάθε φορά που η μαμά μου το...

Μια μέρα ήταν…

0
Και όλη η ζωή μες τη φωτιά, όπως τα ξύλα καίνε… Και σιγοκαίει η ψυχή, μαζί και οι φλόγες κλαίνε… Μια μέρα ήταν, πέρασε. Αύριο πάλι...

Όταν πεθάνω…

Όταν πεθάνω να μη με κλάψετε. Χορό να στήσετε μεγάλο. Χορούς που χόρευα και όταν ζούσα. Όταν πεθάνω λόγο μη βγάλετε. Σαν κάποιοι άλλοι που...

Συνέχεια συμβάντων … και συνέχεια γενικώς…

0
Συμβάν Νο 5: Πάω λοιπόν στο γραφείο και αρχίζω να δουλεύω. Μετά από λίγο ακούμε κόρνες και φασαρία. Σηκώνουμε όλοι τα κεφάλια από τις...

Είναι στιγμές…

0
Είναι κι εκείνες οι μέρες, που νιώθεις πως χάνεται το φως. Που γυρνάς το κεφάλι και είναι παντού σκοτάδι. Που θέλεις, αλλά δεν μπορείς....

Σου ορκίζομαι… πως…

0
Θα σ’ αγαπώ… Όπως μόνο εγώ ξέρω ν’ αγαπώ… Θα σε φιλώ… Σα να είναι η τελευταία μας φορά… η κάθε φορά… Θα σου μιλώ… Για τις ομορφιές αυτού...