Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου
Τι χάρηκες πιότερο;;;
Αν με ρωτήσουν, την ώρα που θα πεθαίνω…
Ποια της ζωής μου χάρηκα πιότερο… Θα πω τρία…
Τα παιδιά μου…
Που μαγείρευα …
Και που έκανα έρωτα…
Αυτά τα τρία δημιουργικά έκανα κι αυτά χάρηκα πιότερο απ’ όλα…
Και τα τρία αν το καλοσκεφτείτε, γέρνουν το ένα πάνω στ’ άλλο…
Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται…
Όποιος ανακατεύεται με κουτάλες, κατσαρόλια, κρεμμύδια και κρέμες γάλακτος, ίσως και να με καταλάβει…
Όποιος όταν ξεκινάει να μαγειρέψει, χάνεται σ’ έναν άλλο κόσμο, δημιουργικό σε έναν κόσμο με σκέψεις αβίαστες, όπως εγώ… Θα με καταλάβει…
Η ψυχή ζωντανεύει τότε και μιλάει… Και λέει πόσο αγαπάει…
Κι εγώ ακούω και αναλόγως μαγειρεύω…
Γι αυτό αν φας από τα χεράκια μου και είναι πεντανόστιμο…
Να ξέρεις… Σε αγαπάω…
Πολύ…
Κάπως έτσι, μέσα στο ντουλάπι μου με τα μπαχαρικά έχει ένα γαλάζιο μπουκαλάκι…
Πρέζα πρέζα μειώνεται και αναπληρώνεται συνεχώς…
Γιατί η ζωή φέρνει κι άλλους…
Φίλους, Εραστές,
Κι έτσι μπερδεύονται, έρωτας, παιδιά, μαγειρική…
Κι η σειρά όλο κι αλλάζει …
Κι αν πάρεις τους συνδυασμούς… Θα βγάλεις μουσική…
Τη δική μου…
Γιατί η χαρά μου έτσι μεγαλώνει και ζω για να ανακαλύψω παρακάτω κι άλλους συνδυασμούς…
Εσύ;;;
Άσε μη μου λες για σένα… Απλά κάτσε και σκέψου… Τι πιο απλό;;; Εσύ, όταν θα πεθαίνεις… Τι θα πεις;
Ποια της ζωής σου, χάρηκες πιότερο;;;
