Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου
Ύλη και πνεύμα
Ο άνθρωπος διατηρεί στενή σχέση ζωτικής σημασίας με την περιβάλλουσα ύλη, καθώς ως βιολογικός οργανισμός από την πρώτη στιγμή της ζωής του έχει ανάγκη τροφής, νερού και αέρα για την επιβίωσή του.
Μετά τη γέννησή του απόλυτη ανάγκη για να συνεχίσει επιτυχώς να χαίρεται τη ζωή του έχει πάλι την ύλη σ’ όλες τις μορφές της…
Κι όταν λέμε ύλη, δεν εννοούμε μόνο το αυτοκίνητο, τα χρήματα, το σπίτι κ.λπ. Είναι και η θάλασσα, ο ουρανός, τα άστρα, οι αμμουδιές….
Συνοπτικά, ό,τι μπορεί να πιάσει, ό,τι μπορεί να δει, ό,τι μπορεί να γευτεί και να μυρίσει ο άνθρωπος…
Άρα απόλυτα εντελώς, μπορούμε να πούμε ότι άνθρωπος και ύλη θα είναι πάντα μα πάντα συνοδοιπόροι και θα πρέπει να σκεφτούμε καλά το τι σημαίνει η έκφραση «αυτός είναι υλιστής» όταν θέλουμε να κατηγορήσουμε κάποιον…
Το θέμα είναι να συνειδητοποιήσουμε τις πραγματικές μας ατομικές ανάγκες και να μην είμαστε δυστυχισμένοι αν δεν έχουμε π.χ. να πιούμε κόκα κόλα…
Αυτή και πολλά άλλα υλικά αγαθά, αλλά και ιδέες, γνωρίζουμε ότι εφευρέθηκαν ειδικά για να συντηρήσουν, αλλά και να γιγαντώσουν τον καταναλωτισμό.
Θύματα του μάρκετινγκ είμαστε όλοι μας…
Κι αν η ύλη υπάρχει για να συντηρεί τον άνθρωπο, η κοινωνική εκπαίδευση μαζί με το μάρκετινγκ μας έχουν διαστρεβλώσει που πλέον εμείς ζούμε για να συντηρούμε αυτήν…
Φτάσαμε στο σημείο να καταπιέζουμε τις αλήθειες μας, να μην βιώνουμε σωστά ό,τι όμορφο απλόχερα μας χαρίστηκε…
Σκεφτείτε μόνο πόσο αποτελεσματικοί αγωνιστές θα είμαστε στον οικονομικό πόλεμο που βιώνουμε σήμερα, αν διαχωρίσουμε μέσα στο μυαλό μας κάποιες έννοιες…
Αλλά για να γίνει αυτό, θα πρέπει να καλλιεργήσουμε το πνεύμα μας…
Σκεφτόμαστε όμως;;;
