Γράφει η Γεωργία Φωτιάδου
Χαλίλ Γκιμπράν
Παλιά πολύ παλιά, ένας άγγελος ήρθε και με έσωσε…
Εγινε φάρος μου και σηματοδότης, και ως οδηγός και βοηθός μού στάθηκε στη ζωή , με καθοδήγησε και με μεγάλωσε…
Πρόκειται για ένα βιβλίο.
Ο Κήπος του Προφήτη του Χαλίλ Γκιμπράν…
Θα παραθέσω λίγα λόγια του καταπληκτικού αυτού ποιητή… Για την αγάπη…
Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά και απότομα. Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδόσου, μόλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει. Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψέ την, μόλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρα σου σαν το βοριά, που ερημώνει τον κήπο. Γιατί όπως η αγάπη σε στεφανώνει, έτσι και θα σε σταυρώσει. Κι όπως είναι για το μεγάλωμα σου, είναι και για το κλάδεμά σου. Κι όπως ανεβαίνει ως την κορυφή σου και χαϊδεύει τα πιο τρυφερά κλαδιά σου, που τρεμοσαλεύουν στον ήλιο, έτσι κατεβαίνει και ως τις ρίζες σου και ταράζει την προσκόλληση τους στο χώμα. Σαν δέματα σταριού σε μαζεύει κοντά της. Σε αλωνίζει για να σε ξεσταχυάσει. Σε κοσκινίζει για να σε λευτερώσει από τα φλούδια σου. Σε αλέθει για να σε λευκάνει. Σε ζυμώνει ώσπου να γίνεις απαλός. Και μετά σε παραδίνει στην ιερή φωτιά της για να γίνεις ιερό ψωμί για του Θεού το άγιο δείπνο.
Για μένα ήρθε η ώρα να συγχωρήσω, να ευχαριστήσω ό,τι με πόνεσε και να οραματιστώ το μέλλον μου με αγνή ψυχή… Αλλά πρώτα απ’ όλα θα συνεχίσω να ευχαριστώ τον άγγελό μου…
Γιατί εν αρχή …ο λόγος του!
