Το δημογραφικό ζήτημα στην Ελλάδα, δεν οφείλεται μόνο στην μείωση του αριθμού των γεννήσεων. Ειδικά η περιφέρεια υπέστη πληθυσμιακή αφαίμαξη και συνεχίζει να πλήττεται από την μετακίνηση πληθυσμού στα μεγαλύτερα αστικά κέντρα εντός και κυρίως εκτός των ελληνικών συνόρων. Επομένως, η συρρίκνωση του πληθυσμού λόγω της μετανάστευσης επηρέασε σοβαρά και τον αριθμό των γεννήσεων. Δύο-τρεις πολύτεκνες οικογένειες σε ένα χωριό, δεν μπορούν να καλύψουν τον αριθμό των μαθητών που χρειάζεται, για να λειτουργήσει ομαλά το δημοτικό σχολείο. Άλλη δυναμική έχει το χωριό με πληθυσμό χιλίων κατοίκων και άλλη το χωριό με πληθυσμό τριακοσίων κατοίκων, εκ των οποίων οι εκατό είναι ηλικιωμένα άτομα.
Επί σειρά δεκαετιών, τα χωριά και τα μικρά νησιά στην Ελλάδα ερήμωναν από τους νέους ανθρώπους που μπορούσαν να δημιουργήσουν οικογένεια και να προσφέρουν στην τοπική οικονομία. Οι νέοι άνθρωποι εγκατέλειψαν τον τόπο που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν και μετανάστευσαν στις πόλεις, είτε οικογενειακά, είτε μεμονωμένα. Χωρίς ζευγάρια νέων ανθρώπων, ο πληθυσμός των παιδιών μειώθηκε κατακόρυφα και τα σχολεία έκλεισαν, ή λειτουργούν με ελάχιστους μαθητές. Είναι λογικό να λειτουργούν αυτά τα σχολεία, με λιγοστούς μαθητές;
Είναι απαράδεκτο να κλείνουν σχολεία και ιδιαίτερα στην περιφέρεια, επειδή δεν υπάρχουν μαθητές. Για το κατάντημα αυτό, την ευθύνη έχει η πολιτική που εφαρμόζεται στην σύγχρονη Ελλάδα, με στόχο την υπερσυγκέντρωση ανθρώπων στις αστικές περιοχές. Η αστυφιλία είναι έγκλημα κατά της χώρας και η βασική αιτία της δημογραφικής συρρίκνωσης.
Το λυπηρό είναι, ότι η πολιτική που έθρεψε το φαινόμενο της αστυφιλίας συνεχίζεται. Η περιφέρεια είναι «ουραγός» στην ανάπτυξη, αλλά οι άνθρωποι δεν μετακινούνται, πλέον, προς την Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και τις άλλες πόλεις. Επιλέγουν να φύγουν από την Ελλάδα! Έτσι, αντιμετωπίζουν δημογραφικό πρόβλημα και τα αστικά κέντρα, όπως η Δράμα, στα οποία μειώνεται ο αριθμός των μαθητών στα σχολεία.
Η εκάστοτε κυβέρνηση, αντί να δίνει επιδόματα και οικονομικά βοηθήματα, για να αυξηθούν οι γεννήσεις, πρέπει να σχεδιάσει και κυρίως να υλοποιήσει μία πολιτική, για να ενισχύσει τον πληθυσμό των πόλεων και των χωριών στην περιφέρεια, με ανθρώπους των λεγόμενων παραγωγικών ηλικιών. Οι άνθρωποι αυτοί, με σταθερή θέση εργασίας και καλό εισόδημα, θα ζήσουν στην πόλη και το χωριό, θα κάνουν οικογένεια και θα τονώσουν τον μαθητικό πληθυσμό. Υπάρχει η πολιτική βούληση, ή μιλάμε στου κουφού την πόρτα;
