ΑΥΤΈΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ συμπληρώθηκε μισός αιώνας για τρία πολύ καθοριστικά ιστορικά (και πολιτικά) γεγονότα, τα οποία διαμόρφωσαν μία περίοδο στην Ελλάδα που αποκαλείται «μεταπολίτευση». Αναφερόμαστε, κατά χρονική σειρά, στο πραξικόπημα για την ανατροπή (και δολοφονία) του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, αρχιεπισκόπου Μακαρίου, στην πρώτη εισβολή τουρκικής στρατιωτικής δύναμης στην Κύπρο και στην αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα.
ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ κατά του Μακάριου έγινε η ευκαιρία που περίμενε η Τουρκία, για να «πατήσει πόδι» στρατιωτικά στην Κύπρο. Αφού έκανε το «πρώτο βήμα» τον Ιούλιο του 1974, με την β΄ φάση της εισβολής τον Αύγουστο, κατάφερε να εδραιώσει την παρουσία της. Επί μία 50ετία, πλέον, η «ειρηνευτική» παρέμβαση, όπως την αποκαλούν οι Τούρκοι, παγίωσε την διχοτόμηση του εδάφους και του πληθυσμού. Μετά το «προγεφύρωμα», η Τουρκία αναμένει την επόμενη ευκαιρία, για να ολοκληρώσει το μεγάλο σχέδιο που είναι η ολική κατάκτηση της Κύπρου.
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ μία στρατιωτική δύναμη στο νησί, που ολοκλήρωσε την «ειρηνευτική» αποστολή της; Φοβούνται οι Τούρκοι πως αν αποχωρήσει ο στρατός, η ελληνοκυπριακή πλευρά θα προβεί σε αντεκδίκηση εναντίον των τουρκοκυπρίων; Πως είναι δυνατό να συμβεί αυτό, μετά από την είσοδο της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι ιδιαίτερα αυστηρή με τα ανθρώπινα δικαιώματα και πολύ ευαίσθητη με τις μειονότητες;
Η ΠΑΡΑΜΟΝΗ του στρατού στο έδαφος της Κύπρου εξυπηρετεί, ξεκάθαρα, την προστασία του προγεφυρώματος και την πραγματοποίηση του «τελικού στόχου» που προαναφέραμε. Όσον αφορά την «μεταπολίτευση» στην Ελλάδα, είναι μία περίοδος που έκλεισε τον ιστορικό κύκλο της. Πρέπει να «αλλάξουμε σελίδα».
