ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ και πανεπιστήμιο εξασφαλίζει την ισότητα στην πρόσβαση στην μόρφωση. Στο δημόσιο σχολείο και πανεπιστήμιο μπορούν να φοιτήσουν μαζί τα παιδιά του μεγάλου επιχειρηματία, του γιατρού, του δικηγόρου, του γεωργού, του κτηνοτρόφου, του εμπόρου, του ξυλουργού κ.λπ. Το κράτος οφείλει να παρέχει ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών στην μόρφωση. Γι’ αυτό και μία θεμελιώδης διάταξη του ελληνικού Συντάγματος αφορά στον δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης. Αν μερικοί θέλουν να καταλύσουν τα «θεμέλια» του Συντάγματος, να γνωρίζουν ότι κάτι τέτοιο είναι πολύ πιθανό να επιφέρει σοβαρή βλάβη στην ελληνική κοινωνία.
ΑΣΦΑΛΩΣ στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης, σε όλες τις βαθμίδες, υπάρχουν χρόνιες παθογένειες. Οι παθογένειες αυτές, ωστόσο, δεν θα αλλάξουν με την λειτουργία μη δημόσιων τριτοβάθμιων ιδρυμάτων στην Ελλάδα. Αντιθέτως, η λειτουργία μη δημόσιων ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, θα προκαλέσει μεγαλύτερη απαξίωση των δημόσιων πανεπιστήμιων. Και το κυριότερο, θα αποκλείσει την πρόσβαση στην πανεπιστημιακή μόρφωση της μεγάλης μερίδας των νέων ανθρώπων. Η μόρφωση δεν αφορά μόνο τους πολλούς, ή τους λίγους, αλλά όλους!
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ του μεγαλύτερου ποσοστού της ελληνικής κοινωνίας, δεν θα βοηθήσει το εγχείρημα της εισαγωγής των μη δημόσιων πανεπιστήμιων στην Ελλάδα. Για ποιους, άραγε, θα λειτουργήσουν τα πανεπιστήμια αυτά, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των οικογενειών αδυνατεί να εξασφαλίσει τα απαραίτητα για μία αξιοπρεπή διαβίωση; Οι γόνοι των εύπορων οικογενειών, επίσης, θα προτιμήσουν να σπουδάσουν στα φημισμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού, παρά στα παραρτήματα τους στην Ελλάδα, τα οποία θα «στηθούν» πρόχειρα.
