ΜΕΡΙΚΟΙ αντιλήφθηκαν, έπειτα από μία 12ετία, ότι η χάραξη της (μονής) σιδηροδρομικής γραμμής από το λιμάνι «Φίλιππος Β» μέχρι τους Τοξότες (Νομού Ξάνθης) διέρχεται από σχετικά κοντινή απόσταση από το εργοστάσιο των λιπασμάτων! Για δεκαετίες συζητιέται η σύνδεση του λιμανιού με το σιδηροδρομικό δίκτυο, γιατί τα λιμάνια πρέπει να συνδέονται με τον σιδηρόδρομο. Απορούμε, τόσο καιρό, η διοίκηση της βιομηχανίας λιπασμάτων δεν έλαβε γνώση για την χάραξη της γραμμής, ώστε να εκφράσει, πολύ νωρίτερα, την ανησυχία της, για την «γειτνίαση» με την μονάδα αμμωνίας του εργοστασίου;
ΕΠΙΣΗΣ, απορούμε πως δόθηκε η έγκριση στην συγκεκριμένη χάραξη, ενώ η απόσταση της γραμμής από την χημική βιομηχανία εγκυμονεί κίνδυνο σε τυχόν σιδηροδρομικό ατύχημα. Μάλλον η απόσταση δεν είναι το πρόβλημα. Υποθέτουμε πως υπάρχει ένα όριο, για να κατασκευαστεί μία σιδηροδρομική γραμμή που διέρχεται κοντά από κατοικημένη περιοχή, ή μία βιομηχανική περιοχή. Δεν είναι λογικό να περάσει το τραίνο σε απόσταση 30 μέτρων από μία χημική βιομηχανία. Κι αν δεν υπήρχε περιθώριο για διαφορετική χάραξη, ασφαλώς και στην σχετική μελέτη του έργου, θα λαμβανόταν σοβαρά υπόψη η γειτνίαση με την βιομηχανία. Τότε θα προβλεπόταν να κατασκευαστεί, π.χ., μία σήραγγα, ώστε το τραίνο να διέρχεται με ασφάλεια δίπλα από το εργοστάσιο.
«ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ», δηλαδή πριν από την δημοπράτηση του έργου, τέθηκε ζήτημα για την ασφάλεια της χάραξης! Αν ζητηθεί, λοιπόν, να αλλάξει η χάραξη, η γραφειοκρατική διαδικασία θα αρχίσει από το «μηδέν»! Θα γίνει νέα μελέτη, για την νέα χάραξη, που πρέπει να λάβει άδεια περιβαλλοντικών όρων και θα εγκριθεί νέα χρηματοδότηση του έργου. Αν αναλογιστούμε πόσα έτη πέρασαν, για να φτάσουμε στην δημοπράτηση, θα αργήσουμε πολύ ακόμα να δούμε το τραίνο να κινείται στον άξονα λιμάνι «Φίλιππος Β»-Τοξότες, που έχει μήκος 32 χιλιόμετρα!
